Zomaar een topochtend. - Anke y Aart
1151
post-template-default,single,single-post,postid-1151,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.8,wpb-js-composer js-comp-ver-4.8.1,vc_responsive

Zomaar een topochtend.

topochtend

06 apr Zomaar een topochtend.

Boodschappen doen, maar eerst naar de bank. Dat staat er vanochtend op mijn lijstje. Ik parkeer de auto bij de supermarkt en wandel de kleine afstand naar het centrum. Ineens besluit ik een andere route dan normaal te nemen, andere straatjes te verkennen. Want als ik iets geleerd heb, dan is het wel dat de Spaanse steden en dorpen heel veel winkeltjes verbergen. Vaak smal, met kleine etalages, waarachter dan een verrassend ruime winkel schuilgaat. Zelfs als je er jaren woont, heb je vaak nog lang niet alle winkels ontdekt. Bovendien merk ik meteen dat je ook op een andere manier wandelt, rustig, sfeer proevend, ontdekkend.

 

topochtendNa het bezoek aan de bank besluit ik op deze manier door te gaan. Maar eerst zie ik dat de deur van de grote kerk op het plein openstaat. Toch twijfel ik even, het voelt bijna ongepast om hier zomaar binnen te stappen. Buiten staat een groepje van 3 mannen te praten en ik vraag hun of het is toegestaan om zomaar de kerk in te gaan. Ze stellen mij gerust, dus ik ga. Met uitzondering van verlichting bij het altaar is het donker in de kerk. Er is ook niemand. Ik kijk er rond en voel me nog rustiger worden. De beelden die gebruikt zijn bij de Semana Santa staan weer op hun plaats. Ik blijf het indrukwekkend vinden, maar dat zal ook te maken hebben met het feit dat ik niet Katholiek ben.

 

 

 

 

topochtendWeer buiten probeer ik in te schatten in welke richting de supermarkt ligt, omdat ik weer een alternatieve route wil nemen. Ik hoor Aart in gedachten al lachen, want ik heb een oriëntatievermogen van nul komma niks. Draai mij drie keer om mijn as en ik weet niet meer waar ik ben. Gelukkig is Bullas geen wereldstad, dus ik besluit om het risico maar te nemen. Ik neem een smal straatje en geniet. Van de oude panden, van zijstraatjes die soms alleen via trappen bereikbaar zijn, van de prachtige oude straatlantaarns. Het dringt tot me door dat het helemaal niet moeilijk is om in te schatten hoe het er bijvoorbeeld in de Middeleeuwen uitgezien moet hebben.

 

 

 

 

topochtendDan kom ik bij een klein park. Er zitten 3 kattenvriendjes samen op een muurtje te luieren. Ze trekken zich lekker niks van mij aan, want zij wonen hier en zaten er als eerste. Ik ga op een bankje zitten en verbaas me over de enorme diversiteit aan bomen en planten. Ik loop een rondje door het parkje en als ik aan de rand kom en goed om me heen kijk, besef ik dat ik werkelijk geen idee meer heb in welk deel van Bullas ik ben. Hier ben ik nog nooit geweest en dat voelt gewoon hartstikke leuk. Toch durf ik nu geen risico meer te nemen, omdat ik – mezelf kennende – nu echt de totaal verkeerde kant op ga lopen.

 

 

 

 

topochtendEr komt een oudere dame uit een huis, uiteraard met rollator (boodschappentas op wieltjes, haha). Als ik haar vraag welke richting de supermarkt op is, stelt ze voor dat ik met haar meeloop. Ze vertelt me dat ze zelf nog nooit buiten Spanje geweest is, maar dat haar opa ooit een jaar in Nederland gewerkt heeft. Ze herinnert zich vooral een Kerstkaart die ze destijds ontvangen hebben, waaruit bleek hoe erg hij hun mistte. Ze vertelt me volop over de huizen waar we langs lopen en wijst het voormalige gemeentehuis aan. Op het moment dat zij vriendinnen tegenkomt, herken ik de straten weer. Ik bedank en groet de vrouwen en loop verder.

 

 

 

 

En als de altijd vrolijke kassiëre me bij het verlaten van de supermarkt ´adios guapa´ naroept én een ander Spaans stel me met een brede glimlach laat passeren. Dan schiet ik even vol in het besef dat ik een topochtend heb gehad. Niks spectaculairs, maar toch heel bijzonder.

1Reactie
  • Wim Thys
    Geplaatst op 14:27h, 07 april

    Prachtig.