Wilde zwijnen en steenbokken, Baríz weet ze te vinden. - Anke y Aart
1708
post-template-default,single,single-post,postid-1708,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.8,wpb-js-composer js-comp-ver-4.8.1,vc_responsive

Wilde zwijnen en steenbokken, Baríz weet ze te vinden.

28 sep Wilde zwijnen en steenbokken, Baríz weet ze te vinden.

´s Ochtends, na het ontbijt, gaan Aart en Baríz samen de bergen in en de afspraak is dat Baríz mag bepalen waar ze naartoe gaan. In de praktijk betekent dit dat de gebaande paden niet interessant zijn en dat er heel veel klim- en klauterwerk bij komt kijken. Dit past precies in Aart´s straatje, want ik vergelijk Aart al jaren met een berggeit, zo gemakkelijk als hij met zijn lange stelten de bergen over gaat. ´s Avonds na het eten gaan we met z´n drieën, wel onder de voorwaarde dat de heren het dan wat beschaafder houden. Een beetje klimmen en klauteren is geen probleem, maar niet al te gek. Ook bepalen Aart en ik dan de route en het is verbazend hoe snel Baríz dit door heeft en zich er ook helemaal op aanpast.

 

 

Baríz is een echte jachthond.

In de bergen en bossen is meteen overduidelijk dat Baríz een echte jachthond is. Hij ruikt, ziet en hoort alles. Zo heeft hij deze week Aart meegenomen door de struiken, tot ze een groep wilde zwijnen zagen. Heel jammer dat Aart geen fotocamera bij zich had om dit bijzondere moment vast te leggen. Gistermiddag werden we verrast door een kudde van minstens 25 steenbokken, die ineens vanuit het bos een amandelveld op liepen. Prachtig en heel indrukwekkend om te zien, maar natuurlijk ook nu weer geen camera. Dit gaan we dus voortaan anders doen. Dat Baríz door zijn fanatisme ook zijn eigen grenzen kan overschrijden, werd deze week heel duidelijk. Hij is toen zo hoog de rotsen op geklommen dat hij er niet meer af durfde. Heel zachtjes piepen, tegen Aart aan kruipen. Maar natuurlijk heeft zijn grote vriend hem naar beneden geholpen en na 10 meter is meneer al vergeten wat er is gebeurd en gaat hij weer vrolijk verder.

 

 

Loslopen is geen optie.

We zijn er inmiddels wel van overtuigd dat we Baríz hier niet los kunnen laten lopen. Want hoewel we zeker weten dat hij het wild niets zal doen, hebben we grote twijfels of dit andersom ook het geval is. Gezien het grote formaat van de zwijnen en de steenbokken nemen we maar geen enkel risico.

2 Reactie's
  • Mieke
    Geplaatst op 21:34h, 28 september

    Wat fijn dat Bariz al zo thuis is….
    En ik kan je vertellen, uit eigen ervaring, dat dit soort hondjes niets overkomt qua wild, want ze zijn zo snel en zo weerbaar en behendig,
    dat weinig dieren hem kunnen bij houden….

    Maar het gevaar zit in zijn karakter, dat jachtinstinct zou er voor zorgen, dat hij maar blijft rennen en rennen, dan zijn ze doof qua luisteren.
    En als hij uitgerend is, is hij misschien wel verdwaald, in dat grote bos….

    Deze 3 luisteren vrij goed (uhum Bobber wil het altijd zes keer horen) maar als er een Haas is, zijn ze ineens doof, hartstikke doof!bij
    Waar ik ze het laatst zag, daar komen ze ook wel weer terug….. dan moet je dus geduld hebben…..

    Zelf vind ik het wel fijn dat ze ook het vertrouwen te geven, dan krijg je ook vertrouwen terug….
    Dus misschien idee om op t terrein te oefenen, belonen etc, en richting de weg, hem daar misschien ook eens los te laten….. dus bij het bos vandaan….

    Al was t alleen maar om hem ook te leren, waar thuis is…. mocht iemand eens t hek open laten staan……

    Maar bovenal: volg je eigen gevoel, snap namelijk ook je angst……

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 21:51h, 28 september

      Hé lieverd, bedankt voor je reactie en ik denk dat je gelijk hebt. Van dat kunnen ontwijken van het wild, bedoel ik. Maar het gebied rond ons huis is zó uitgestrekt. Hier kun je al uren rondrijden met de auto zonder dat je iemand tegenkomt. We vinden het wel heel vervelend dat Baríz niet los kan, want ik vind zelf deze manier van uitlaten heel irritant, maar ook Baríz raak zo zijn energie niet kwijt. Al is hij wel hartstikke moe, als hij ´s ochtends terugkomt met Aart. Al die geuren en indrukken spelen natuurlijk ook mee. We gaan hem trainen, onder andere ook met een hondenfluitje. Hij weet ons huis al te vinden en als de chipregistratie rond is en hij ook een extra penning heeft, dan zal het er misschien toch van komen. Maar eerst maar een stevige band opbouwen.