Sarabi en Simba, een dagje uit ons leven met deze verwende stinkerds. - Anke y Aart
1043
post-template-default,single,single-post,postid-1043,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.8,wpb-js-composer js-comp-ver-4.8.1,vc_responsive

Sarabi en Simba, een dagje uit ons leven met deze verwende stinkerds.

Simba

27 jan Sarabi en Simba, een dagje uit ons leven met deze verwende stinkerds.

Simba

Sarabi en Simba, in de ochtend.

Uitslapen, daar houden Sarabi en Simba van. Meestal sta ik (Anke) als eerste op en als het dan nog donker is, hoor ik alleen 2 staarten blij op het leer van de meubels kloppen. Godzijdank zijn het niet meteen 2 stuiterballen die direct alle aandacht opeisen. Nee joh, uitslapen en langzaam aan rekken, strekken, geeuwen en dan kijken we wel of er ook nog beweging komt. Sarabi ligt meestal op de bank en dan is het de bedoeling dat ik erbij kom zitten, want dit is haar moment. Ze kruipt tegen je aan en uiteindelijk ligt ze dan op haar rug, zodat ik haar borst kan kriebelen. Ondertussen slaapt Simba nog heerlijk door in zijn grote fauteuil.

 

 

SimbaNa de uitvoerige knuffelbeurt gaat Sarabi naar buiten en Simba komt pas in aktie als hij aan Sarabi hoort dat er iemand langs komt. Want dan moet hij haar natuurlijk wel gaan helpen. Is het niet zo ernstig, dan geeft hij haar vanaf de veranda instructies en rent Sarabi zich beneden helemaal wezenloos. Is het serieuzer, dan racet hij met zijn koddige, iets strammere lijf ook over het terrein om de dreiging weg te blaffen. Voor ons is het altijd prachtig om te zien, de 2 kontjes naast elkaar en de hoofden die synchroon dezelfde kant op bewegen. 

 

 

 

 

SimbaDan is het tijd voor het ontbijt en vervolgens krijgen ze beiden een kluif. Hoewel ze ongelofelijk lief alles samen delen en zelfs zonder problemen uit dezelfde bak eten, is dit toch een moment waar we altijd bij blijven. In het verleden verstopte Sim namelijk zijn eigen kluif en stal die van Sarabi, die dan met een heel zielig snoetje toekeek. Dat willen we natuurlijk niet en het gebeurt eigenlijk ook nooit meer, maar toch.

Wat hierna gebeurt hangt volledig van ons af. Want wat wij ook doen, zij doen mee. Sterker nog, ze bemoeien zich met alles en komen helpen, of je wilt of niet. Als ik bijvoorbeeld zeg dat we gaan wassen, dan lopen zij voor me uit naar de onderbouw, naar de plek waar de wasmachine staat. Gaan wij op het terrein aan het werk, dan doen ze ook mee. Merken ze dat ze echt niets kunnen doen, dan donderstralen ze lekker samen. Ondertussen natuurlijk wel heel goed in de gaten houdend wat er in de omgeving gebeurt.

 

 

 

SimbaSarabi en Simba, ‘s middags.

Na de lunch is het tijd voor onze siesta en dan blijven Sarabi en Simba buiten. Dit was niet altijd zo, maar werd noodzakelijk toen bleek dat Simba deze tijd gebruikte om op strooptocht door het huis te gaan. Oké, Simba deed het, maar Sarabi was absoluut zijn partner in crime. Je wilt niet weten wat we allemaal op hun kussens op het terras hebben gevonden. Na de siesta is het weer tijd voor gezamenlijke klussen, met als absoluut hoogtepunt het koken. Alles wordt nauwlettend in de gaten gehouden, het liefst met de neuzen op het aanrecht. Natuurlijk sturen we ze weg en dan luisteren ze ook ….. zeker wel 3 minuten.

 

 

 

SimbaSarabi en Simba, ‘s avonds.

Na het eten is het tijd voor de koffie. Lees: knuffeltijd. Eén van de 2 kruipt bij mij in de fauteuil en de ander bij Aart op de bank. In de huidige winterperiode blijft dit eigenlijk de hele avond zo. ’s Zomers zitten we de hele avond buiten en is er meer activiteit, maar op het moment niet hoor. Lekker samen bankhangen, TV kijken en heel veel knuffelen. Rond 23.00 uur volgt het laatste ritueel; een yoghurtje eten. Dit gebruik is ontstaan toen Simba als pup een calciumtekort bleek te hebben. Dit is nu natuurlijk niet meer het geval, maar zij vinden dat het nog steeds speelt hoor. Daarna lopen we met zijn viertjes nog een rondje over het terrein. Als afsluiter van de dag volgt de grootste knuffelbeurt en daar gaan ze helemaal voor liggen. Aart en ik knuffelen allebei een hond en wisselen elkaar af. Wij wensen ze uitvoerig welterusten, terwijl zij volop liggen te genieten.

 

 

SimbaJa, het zijn lompe, onbehouwen, 60 kilo wegende donderstralen. Ze kruipen het liefst op je schoot en vragen de hele dag door je aandacht. Ze doen nog steeds alles samen, maar verliezen ons ook geen moment uit het oog. Het zijn gruwelijk verwende stinkerds, maar waarom voelen wij ons dan vaak het meest verwend als wij naar bed gaan? Omdat ze allebei zo intens lief zijn! Niet alleen voor ons, maar voor iedereen die bij ons op bezoek komt.

 

 

 

 

 

 

8 Reactie's
  • Tsui Jing
    Geplaatst op 23:31h, 27 januari

    Het zijn hele lieve schatten, net zoals hun baasjes!

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 07:07h, 28 januari

      Ah, wat lief!

  • Ine Nab
    Geplaatst op 09:39h, 28 januari

    Het zijn inderdaad twee heerlijke schatten en jullie natuurlijk ook.

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 10:27h, 28 januari

      Oh, onze dag kan niet meer stuk. Dank je wel hoor.

  • Mieke Witteveen
    Geplaatst op 10:53h, 28 januari

    Wat leuk om te lezen…. Hier precies zo, ook ons eigen ritueel….. Tegen uur of 10.00 uur, gaan ze uit….. Komen we uit bed, om 09.00 uur, horen we hun staartjes kloppen, verder blijven ze lekker lui in hun mandjes liggen…. Tegen 10.00 uur, moeten we ze echt stuk of 4 keer roepen, ga je nou nog mee of niet….. Precies zoals jij typte, dan gapen, strekken, uitrekken, sloom, niet in beweging te krijgen…… Zo vinden wij het natuurlijk het prettigste, beter dan een hond die om 07.00 uur al staat te piepen, omdat hij naar buiten moet…. 1 keer voorgekomen, dat Bobber ‘s nachts piepte,, toen achterdeur open gedaan, dan is t wel zo fijn dat je een grote ruime tuin hebt….. Overdag, liggen ze afwisselend in mand of op kleed, straks met mooie weer zijn ze veel vaker buiten….. Dan staat de deur op de haak, kunnen ze erin en eruit….. En geregeld even stoeien en spelen samen….. Nog week of 2 komt er een boefje bij,…. zal even wennen worden voor Cloe, is ze bang, doet ze haar lip beetje omhoog….. Leert ze dat ook meteen af….. Dan kunnen ze nog meer stoeien en ravotten….. Dat hondje is ook al katten gewend, wel zo prettig….. Eerste nachten slapen we er dan bij, om alles in de gaten te houden…. Maar alle vertrouwen er in, dat dat ook weer goed komt…… Heerlijk die beestenboel, brengt zoveel liefde en gezelligheid mee…..

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 11:43h, 28 januari

      Spannend joh, we blijven jullie volgen.

  • Esther de Kuijer
    Geplaatst op 20:33h, 28 januari

    Wat een leuk verslag! Ik zie het helemaal voor me, die twee…

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 21:18h, 28 januari

      Dank je wel, meid!