Los Caballos Luna (stichting Paard in Nood), in Sevilla, Spanje. - Anke y Aart
1619
post-template-default,single,single-post,postid-1619,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.8,wpb-js-composer js-comp-ver-4.8.1,vc_responsive

Los Caballos Luna (stichting Paard in Nood), in Sevilla, Spanje.

13 sep Los Caballos Luna (stichting Paard in Nood), in Sevilla, Spanje.

Deze stichting is heel bekend in Nederland en bij de Nederlanders in Spanje. Vrij recent vooral omdat zij zich enorm inzetten voor de Konikpaarden van het meer dan beschamende Nederlandse drama Oostvaardersplassen. Wij kregen deze week de kans om het werk van Los Caballos Luna ter plekke te bekijken, in Almadén de la Plata in Sevilla. Laat één ding duidelijk zijn; wij hebben absoluut geen verstand van paarden en weten ook niet hoe deze stichting precies in elkaar zit. Wie exact waar verantwoordelijk voor is, enz. Wij weten alleen wat wij gezien hebben en willen daar graag over vertellen.

 

 

Wij komen in contact met Los Caballos Luna, omdat wij op Facebook Baríz gezien hebben, een schat van een hond die bij hun in de opvang zit. Er worden dus ook op kleine schaal honden opgevangen. Op het moment dat wij er zijn hebben ze er in totaal 12. Degene die voor de stichting alle ´hondenzaken´ regelt is Angelique Kaman. Ze doet dit grotendeels vanuit Nederland, maar ze is ook regelmatig op locatie in Spanje. Ze is er ook tijdens ons bezoek en blijkt dan een groot deel van de regie van het hele gebeuren over te nemen, als Laura Hoitsema buiten het terrein bezig is.

 

Het eerste wat ons bij aankomst opvalt is de soberheid van het huis dat op het terrein staat. Oude meubels, een keuken die duidelijk aan vervanging toe is en oude apparatuur als koelkasten en diepvriezers. Maar het werkt blijkbaar allemaal, dus dat volstaat. Het is in ieder geval duidelijk dat daar heel weinig geld aan besteed wordt. Maar wat vooral opvalt is de liefdevolle manier waarop er met de dieren wordt omgegaan. Er is een centraal deel op het terrein waar letterlijk alle diersoorten door elkaar lopen. Paarden, ezels, honden van klein tot groot en katten. Het loopt er allemaal vrij rond en ineens dringt tot ons door  dat dit deel zelfs niet afgesloten is richting de openbare weg. Alle dieren zijn dus vrij, maar blijven waar ze zijn, omdat ze het daar goed hebben. Angelique vertelt dat net aangekomen honden eerst een paar dagen in een kennel zitten, om ze te laten wennen. Maar dat ze al snel bij de andere honden worden geïntroduceerd, om ook zo snel mogelijk bij de groep aansluiting te vinden. Ondanks het feit dat ze volledige vrijheid hebben, worden alle honden ook meerdere keren per dag uitgelaten buiten het terrein. Dit meestal samen met de paarden en de ezels.

 

 

Rond dit centrale deel zijn de stallen en de afgebakende terreinen voor de paarden en ezels die nog niet sterk genoeg, of te zwaar getraumatiseerd zijn, om vrij in het natuurgebied te kunnen lopen. Deze dieren krijgen intensieve zorg en de veearts en hoefsmid zijn hier kind aan huis. Maar ook alle paarden die wel vrij in het natuurgebied lopen worden twee keer per dag gecontroleerd en ook hier nog bijgevoerd. De schrik slaat ons bijna om het hart als tot ons doordringt hoeveel verantwoording Laura en Angelique hebben. Niet alleen voor de honderden dieren, maar ook nog voor de ruim 20 stagiëres en vrijwilligers die er op dat moment zijn. Angelique vertelt dat het ´s winters nog veel moeilijker is, omdat ze dan vaak met maar 7 mensen de boel draaiende moeten houden. Ze zijn dan gewoon 24 uur per dag aan het werk. In een gebied dat niet eens meer toegankelijk is door de weersomstandigheden.

 

 

Wat hebben wij een respect gekregen voor deze mensen! Laura, haar dochter Luna en haar vriend David en Angelique, de mensen die met hart en ziel werken voor deze stichting. Natuurlijk zijn er enorme kosten. Niet alleen voor het voer en de medische zorg voor de dieren, maar ook voor het eten en de huisvesting van de stagiaires en vrijwilligers. Er is gewoon heel veel geld nodig. Ook al om op termijn de pacht van het gebied om te kunnen zetten in koop, om zo het voortbestaan op deze plek veilig te kunnen stellen. Hoewel we zelf op dit moment niet in de positie zijn voor een flinke donatie, weten we zeker dat we in de toekomst wel dingen gaan organiseren om deze geweldige stichting financieel te kunnen steunen. Wij hebben namelijk met eigen ogen gezien hoeveel hier van de dieren gehouden wordt.

 

Wil jij ook meehelpen? Als donateur of als vrijwilliger. Kijk dan op hun website https://www.paardinnoodspanje.nl/

 

PS: En Baríz? Die woont inmiddels bij ons thuis.

2 Reactie's
  • tsui_jing
    Geplaatst op 21:35h, 13 september Beantwoorden

    Wat heb je dit mooi verwoord Anke!
    Het is een plek waar liefde voor mens en dier in overvloed aanwezig is.

    • Anke y Aart
      Geplaatst op 07:12h, 14 september Beantwoorden

      Dat blijkt uit echt alles, Tsui-Jing.

Geef een reactie