Een heel lang blog dat werkelijk nergens over gaat.
889
post-template-default,single,single-post,postid-889,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,qode-theme-ver-7.8,wpb-js-composer js-comp-ver-4.8.1,vc_responsive

Een heel lang blog, dat werkelijk nergens over gaat. En toch ……..

18 dec Een heel lang blog, dat werkelijk nergens over gaat. En toch ……..

Afgelopen zaterdag moesten wij even naar de markt en naar de supermarkt. De grote markt wordt gehouden op dinsdag, maar ’s zaterdags is er nog een klein marktje met alleen groenten, fruit en noten. Heel af en toe moeten wij dus uitwijken naar de zaterdagmarkt, maar gelukkig zijn onze vaste groenten- en notenkraam er dan ook. Bovendien is dit marktje op zaterdag veel rustiger en ben je er zo weer weg. Zaterdagochtend was het hier frisjes, maar in het zonnetje warm je zo weer op. Omdat ons huis hoog op de berg ligt is het hier ook vrijwel altijd kouder dan in Bullas, waar je natuurlijk ook veel meer beschutting hebt. Dus wij vertrokken met alleen een warm fleece jack, maar zonder onze winterjassen. Dit bleek niet zo slim, want in Bullas is het koud, KOUD!!! De straat van de markt ligt in de schaduw en er blaast een ijzig koude wind doorheen. De marktlieden staan dan ook met warme jassen, dassen, mutsen en handschoenen aan te blauwbekken, maar ook alle klanten klagen over de extreme kou.

 

MeloenEerst maar even naar de groentekraam.

We beginnen bij onze vaste groentekraam. Na alle klachten over de kou wordt ons vertelt dat er hier in Bullas eigenlijk iedere winter wel een paar dagen sneeuw ligt. Wat dat betreft staat ons dus nog wat te wachten, want wij hebben in geen jaren sneeuw gezien. Ook blijkt de eigenaar de plaatsen Catral, Almoradi, Rafal, etc. heel goed te kennen. Kortom, we hebben een heel leuk gesprek over alles en niets. Als Aart later alleen nog even terugloopt omdat we een meloen vergeten zijn voor de Kerst, adviseren vader en dochter hem samen over de beste aankoop.

 

 

 

Dan gaan we noten kopen.

Uiteraard wordt ook hier eerst massaal geklaagd over de kou. Als wij aan de beurt zijn blijken de gepelde walnoten – die we ook nodig hebben voor de Kerst – op te zijn, maar dinsdag heeft hij ze weer. Dan zie ik een soort chips, die me al eerder is opgevallen, maar die we nooit hebben geprobeerd. Ze lijken op een soort baconchips die ik van Nederland ken en ik hoop dat ze hetzelfde zijn, maar dan groter. We mogen proeven en inderdaad. Hetzelfde, maar wel veel lekkerder omdat ze een stuk verser zijn. Iets wat geldt voor alle chips soorten die we hier tot nu toe gekocht hebben, ze zijn veel verser en lekkerder dan van welk voorverpakt merk dan ook. Bovendien hebben ze de baconchips in 3 verschillende smaken, dus wij kiezen een mix van 2 soorten. En tussen dit alles door keuvelen we heerlijk met verschillende klanten en de mannen van deze kraam.

 

 

Door naar de apotheek.

Hier hebben ze voor mij een gezichtslotion besteld die ik even op wil halen. De vriendelijke vrouw die mij helpt legt uit dat ik een cadeautje krijg als ik nog een product van hetzelfde merk koop. Dus ik koop er nog een creme bij. Het cadeau blijkt een foeilelijke toilettas met 2 proefmonstertjes erin, hahahaha. Maar ach, misschien komt hij toch ooit van pas en die creme gebruik in in ieder geval.

 

 

 

 

TurrónWe eindigen bij de supermarkt Consum.

Dit is een hele grote, nieuwe supermarkt, die geopend is in dezelfde periode dat wij naar Bullas zijn verhuisd. Wat hier vooral opvalt is het extreem (klant)vriendelijke personeel en het uitgebreide assortiment. Dit maakt dat wij eigenlijk al onze boodschappen hier halen. Sinds onze verhuizing kopen wij alleen nog Spaanse producten en ook zo min mogelijk voorverpakt. De Consum heeft gelukkig een heel goede vlees/vleeswaren/kaas afdeling, waar ik tot nu toe altijd heel goed en enthousiast wordt geadviseerd. Want wij vinden het heel leuk om nieuwe dingen te proberen en dan komt een goed advies echt van pas. Aart vertelt dat hij een paar dagen ervoor nog op zijn vingers is getikt door één van de meiden, toen hij gekookte ham bestelde, want ‘je vrouw koopt altijd deze’. Zo leuk dat het personeel dat nu al van je weet en zich vrij genoeg voelt om dat ook te zeggen.

 

Welke Turrón gaan we kiezen?

Verder hebben we voor een traditioneel Spaans dessert Turrón nodig. Een zachte, met amandelen. Dus wij zoeken langs die lange tafels, maar welke is nu geschikt en het lekkerst? Ineens kom ik op een idee, want wie moet je dat nu vragen? Juist, een Spaanse vrouw. Ik zie een moeder met haar volwassen dochter en vraag het hun. Ze lopen meteen met ons mee en ondertussen vertelt de dochter dat zij ook bij deze supermarkt werkt en dus in staat moet zijn om ons te adviseren. En ja hoor, moeder en dochter zoeken samen en komen tot dezelfde conclusie. Voor Turrónmouse moet je deze hebben. Hij is wel wat duurder, maar ook de allerlekkerste. We pakken er dus meteen maar 2 mee.

 

Speciale producten, alleen in de kersttijd.

Aan de kassa vraagt de kassiëre of wij ook gek op Turrón zijn. Ze vertelt dat er op dit moment in de gebakwinkels in Bullas van allerlei lekkers te koop is, puur gerelateerd aan de kersttijd. Producten die alleen in Bullas te koop zijn. Natuurlijk willen wij daar ook wat van op onze kersttafel hebben. Zij adviseert ons om deze winkels binnen te gaan en gewoon te vragen welke specialiteiten ze hebben. Dat gaan we zeker doen.

 

Conclusie:

Dit is een heel lang blog geworden, dat werkelijk nergens over gaat. Waarschijnlijk denk jij op dit moment ‘boeie’. Maar wij zaten achteraf op onze veranda in het zonnetje enorm na te genieten. Na te genieten van alle leuke gesprekken die we gehad hebben met allemaal heel vriendelijke mensen die de tijd voor je nemen. Mensen die je laten voelen dat je er helemaal bij hoort. Je inmiddels kennen en weten wie je bent. Deze kleine, simpele dingen die maken dat wij ons hier zo enorm thuis voelen.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.