El Chaparal, een klein pareltje.

De rambla, net buiten El Chaparal.

Er zijn van die dagen die voelen als een cadeautje, deze dag is er zo één.

We zijn voor vrienden onderweg in het berggebied, rechts van de snelweg, tussen Bullas en Cehegin. We komen tot de conclusie dat het helemaal niet verkeerd is om eens iets voor een ander te doen, als dit betekent dat je op dit soort plekken terecht komt. Want wat is het hier mooi! Zo ruig, zo groen, prachtige bergen en valleien en een aantal schapenboerderijen. We stoppen vaak om van het uitzicht te genieten en ook om heel bewust te voelen hoe het is om hier te zijn. Weer zo’n rit vol verrassingen, waarbij je uitkijkt naar wat er na de volgende bocht weer te zien is. Volgens Aart moet er een dorpje in de buurt zijn en dat komt goed uit, omdat onze magen beginnen te knorren. We komen langs weer een prachtige plek, een rambla met een volgend prachtig uitzicht en ineens zien we het bord; El Chaparal.

 

 

 

El Chaparal

El Chaparal blijkt een piepklein dorpje te zijn, bovenop de berg en het doet meteen iets met ons. Terwijl Aart een plekje zoekt om de auto te parkeren, loop ik vast het dorp in. Een klein hondje komt naar me toe, half blij, half schuchter. Als ik me buk om haar aan te halen, gooit ze zich meteen op haar rug en rent daarna heel speels rondjes om me heen. Er loopt een jonge vrouw die me vragend aankijkt. Als ik haar vertel dat we voor het eerst in Chaparal zijn en het dorpje geweldig vinden, volgt een heel leuk gesprek. Ondertussen gaan er nog een paar deuren open van nieuwsgierige vrouwen die willen weten wat er aan de hand is. Op alle gezichten één en al vriendelijkheid. Ik draai me om en zie dat er ook vanuit het midden van dit dorp een prachtig uitzicht naar de vallei is. Wat een magische plek.

 

 

 

 

Uitzicht vanuit het dorp.

Het dorpje heeft 2 bars, wordt me verteld. Achteraf blijken dit ook 2 volwaardige restaurants te zijn. Hoe deze kunnen blijven bestaan op maar een paar honderd inwoners is ons een raadsel. Wij gaan op weg om er in ieder geval één te vinden. Voor de bar komen we in gesprek met een man die ons heel trots vertelt dat er aan het eind van de straat links nog een hele oude wasplaats is die we beslist moeten zien. Daar gaan we eerst nog even kijken en daarna lopen we het kroegje binnen. Daar zit een groepje mannen te kaarten en we worden heel vrolijk begroet. Ook de eigenaar en zijn vrouw zijn ontzettend vriendelijk en vertellen ons van alles over het dorp.

 

 

 

 

 

El Chaparal is een dorpje waar we zouden willen wonen als we oud zijn. Als we na de lunch naar huis rijden weten we het zeker; deze dag kan niet meer stuk.