Categoriearchief: Wijnen

Alles over wijnen

Baríz

Brief aan Baríz.

Lieve, lieve Baríz,

Ruim 2 jaar geleden zien we voor het eerst je foto voorbij komen op Facebook. Aart en ik zijn op slag verliefd. Wat een lief hoofd en wat een zachte blik heb jij. We krijgen foto´s en video´s van je opgestuurd en we zien meteen dat jij wel heel erg rustig bent voor een hond van ongeveer 3 jaar oud. Te rustig. We besluiten naar Sevilla te rijden om je persoonlijk te leren kennen. Dit wordt toch wat lastig omdat jij op dat moment erg veel last van je maag hebt, waar de dierenarts nog voor komt kijken en medicijnen voorschrijft. Het is duidelijk dat jij je niet zo lekker voelt. We zien wel dat jij als één van de laatste honden de meiden ´s ochtends bij aankomst begroet. We horen van Angelique dat jij heel verlegen bent en dat niemand jou nog heeft horen blaffen in de 3 maanden dat je op de stichting woont. Dat jij heel lief en zacht bent voor alles en iedereen. Paarden, honden, katten, werkelijk alles. Maar dat je ook al een paar keer de Sjaak was bij de andere honden. Uiteindelijk blijven we nog een dag langer in Almadén de la Plata, om jou de kans te geven om te herstellen en daarna mag je gelukkig met ons mee naar huis. Dus vandaag, precies 2 jaar geleden, hebben wij de adoptiepapieren getekend en sindsdien woon je bij ons.

Thuis gekomen merken we dat jij geen enkel geluid maakt bij het eten, echt heel vreemd. Ook blijf jij de eerste maanden, na de ochtendwandeling, eigenlijk de hele dag alleen maar heel rustig liggen. Het is moeilijk om te peilen of je wel of niet gelukkig bent. Hoewel ik mijn hele leven al honden heb gehad, heb ik nooit een hond met dit gedrag meegemaakt. Hoe rustiger jij bent, hoe slechter het met je gaat. Wij krijgen door dat jij zoveel mogelijk onzichtbaar probeert te zijn, om zo conflicten met andere honden te vermijden. Gelukkig ga je wel al vrij snel blaffen. Eigenlijk klonk je eerst als een puber met de baard in de keel, maar inmiddels klink je als de grote, stoere hond die je bent. Als je ongeveer een half jaar bij ons bent, proberen we of jij misschien blijer wordt met een vriendje. Maar als dit vriendje op de derde dag lelijk tegen je begint te doen, kruip jij van angst onder de tafel en durft niet meer tevoorschijn te komen. Gelukkig hebben we de situatie vooraf uitvoerig met het plaatselijke asiel besproken en is duidelijk dat het vriendje niet kan blijven. Wij hebben jou het eerste jaar nooit alleen gelaten, omdat we niet wilden dat er iets negatiefs in je leven zou gebeuren. Daarna hebben we het alleen zijn langzaam opgebouwd en dit gaat heel goed. Het is alleen duidelijk dat je heel erg bang bent in het donker. Zelfs als wij buiten de poort gaan, durf jij niet mee te lopen. Dat geeft niets, lieve man. Wij laten jou ´s avonds gewoon niet alleen.

Vanaf het begin gaat Aart iedere ochtend 1 à 1,5 uur met je wandelen in de bergen. Het eerste half jaar aangelijnd, maar daarna mag je los. Ja, jij bent een jachthond en je gaat dan ook op jacht. Je neus achterna tot je het wild gevonden hebt. Dan blijf je er gebiologeerd naar kijken, maar doet die dieren helemaal niets. Heel af en toe raak je Aart kwijt, maar dan kom je wel meteen rechtstreeks naar huis. Tijdens de wandelingen kom je regelmatig andere honden tegen, waar je heerlijk mee kunt spelen. Je hebt zelfs echte vrienden waar je minstens 1 keer in de week naartoe wilt om te spelen. Maar er woont ook een Terriër in de buurt die jou al maanden loopt te irriteren en tot onze grote verbazing blijk je ineens heel lelijk te kunnen grommen. En bij de volgende ontmoeting grijp je die lelijkerd heel kort in zijn neus, zodat dit hondje nu gewoon bang voor jou is. Supergoed Baríz! Ook merken wij dat jij ons gaat beschermen. We zien je reageren als een gast Aart heel enthousiast een klap op de schouder geeft. We merken het aan hoe jij bij mij in de buurt blijft als wij samen gaan wandelen.

Lieve, lieve Baríz. Wij hebben geen idee wat er in jouw leven is gebeurd, maar het is duidelijk dat het jou enorm beschadigd heeft. Maar je bent heel goed aan het herstellen en dat proces is nog steeds gaande. Je zelfvertrouwen groeit, je wordt zelfs af en toe stout. Zo maakte je deze week voor de allereerste keer doldwaze hoge sprongen op ons bed, toen je merkte dat we met zijn drieën gingen wandelen. Gewoon gek doen om het gek doen. Zo heerlijk om dit van je mee te maken. Ga zo door, lieve man. Want jij bent zo ongelofelijk belangrijk! Volgens mij weet je dit inmiddels best, want je wordt steeds alerter naar ons toe. Wilt steeds vaker meedoen. Wat ben jij lief voor al onze gasten en jij bent zo mogelijk nog liever voor kleine kinderen. Jij bent nog steeds lief voor alle dieren die je tegenkomt, maar laat de kaas niet meer van je brood eten. Je groeit nog steeds, poco a poco, maar je komt er wel. Jij hoort bij ons en blijft bij ons en we zijn nog steeds superblij met jou. Wij houden zo vreselijk veel van je.

Een hele dikke knuffel,

Aart en Anke

Beeld De Golf.

De inspiratie voor dit beeld was een schilderij, of eigenlijk een klein deel van een schilderij, van Stefanie Seiler Sasté. Een kunstenares die wij al jaren volgen omdat ze prachtige, kleurrijke, abstracte schilderijen maakt. Welk deel voor ons de inspiratie was, heb ik omkaderd in onderstaande foto.

 

De Golf

 

 

Oh jee, die lijnen.

Het maken van dit beeld was van het begin tot het einde één groot feest. De grootste uitdaging was het plat en glad maken van het golfdeel. Al zal Aart het met deze opmerking niet eens zijn. Want stel je voor. Het golfdeel is volledig gladgeschuurd, ieder kleinstje krasje is eruit. De zijkanten van het golfdeel zijn ook gelukt en de ruwe sokkel is definitief in vorm. Op dat moment moeten we nog de lijnen over de supergladde golf gaan maken. Met de slijptol en nog een keer de slijpschijf. Aart probeert me over te halen om die lijnen te vergeten. Hij vindt het risico te groot. Maar ik ben het absoluut niet met hem eens, omdat wat mij betreft juist die lijnen het meest bepalend voor het hele beeld zijn.

 

 

De Golf is razendsnel verkocht.

 

Dus ik teken de lijnen op en we bepalen samen dat ze exact goed staan. Op het moment dat ik de slijptol pak, vlucht Aart ons huis in en doet zelfs de buitendeur dicht. Hij wil er niet bij zijn. En iedere keer als ik de machine stil zet, zie ik de buitendeur op een kiertje opengaan en Aart´s witte krullenbol tevoorschijn komen. Is het goed gegaan? Ja, natuurlijk joh. Pfffff, wat een opluchting, hahaha. Als alle lijnen geslepen zijn, polijsten we het beeld samen, signeren hem en dan is het beeld klaar.  We plaatsen foto´s van De Golf op Facebook en binnen 10 minuten is het verkocht. Wij zullen ons dit beeld altijd blijven herinneren als een sculptuur waarbij alles vanaf de eerste dag fantastisch is verlopen.