Categoriearchief: Diversen

Alles wat niet onder de overige categorieën valt.

Sieraden

Sieraden maken, zo leuk om te doen.

´In de maanden juli en augustus doen we geen enkele extra klus, alleen gasten ontvangen, schoonmaken en boodschappen halen´. Dat was de afspraak die Aart en ik eind juni samen maakten. Jeetje, wat viel dat tegen. Want op het moment dat de gasten arriveren zijn wij klaar. Zijn de boodschappen in huis en is het huis schoon. Dan moet ik er nog even bij vertellen dat eigenlijk alle gasten ook nog hun eigen ontbijt regelden in onze nieuw ingerichte buitenkeuken. Dus sta je ´s ochtends op en ga je zitten en als je wilt hou je dit de hele dag vol. Het ultieme moment om eens heerlijk bij te tanken, zou je zeggen. Nou, niet voor ons hoor. Doodmoe werden we van al het gehang en de dagen duurden eindeloos. Dus na een week hadden we het wat dat betreft wel gezien. Maar wat dan? Dan zoek je iets waar je in alle rust lekker mee bezig kunt zijn.

 

 

Sieraden maken, er gaat een wereld voor ons open.

Natuurlijk hebben we best een idee van wat we mooi vinden. Leren sieraden, in combinatie met kralen. Je gaat zoeken op het Internet en schrikt van de enorme hoeveelheid spullen die je nodig hebt. Knijpkraaltjes, eindkapjes, magneetsluitingen, buigringen, rijgdraad, etc, etc. En dit is ook allemaal nog verkrijgbaar in tig verschillende maten en te koop bij evenveel aanbieders. Wat moet je kiezen? Uiteindelijk doe je maar een gooi en ontvang je de eerste bestelling. Mwah, dat valt tegen. De formaten zijn kleiner dan gedacht en de kwaliteit is matig. Je bent uiteraard dingen vergeten en hebt verkeerde dingen besteld. Ondertussen bekijk je heel veel tutorials op YouTube, sluit je jezelf aan bij een aantal groepen op Facebook en word je alweer wat wijzer. Maar met de spullen die je hebt ga je al wel vast aan de slag. Alleen al om diverse technieken uit te proberen. Wat is dit heerlijk om te doen! Op je gemakje aan tafel zitten en leuke dingen in elkaar fröbelen. Zo komen wij de dagen wel door.

 

Er zijn zoveel leuke dingen die je kunt maken, dat het heel moeilijk is om te kiezen. Langzaam wordt het voor ons steeds duidelijker wat wij willen. Aart wil een stoere, leren lijn voor mannen beginnen met zelfgemaakte metalen decoratie en ik een vrouwelijke variant hiervan. Van de tweede bestelling werden we al wat vrolijker en onze volgende bestelling zal ons nog wat dichter bij ons doel brengen. Het is en blijft een hele leuke zoektocht.

 

Van ieder verkocht sieraad gaat € 2,50 naar Los Caballos Luna in Almadén de la Plata in Sevilla.

 

Dit zal voor veel mensen die ons volgen geen verrassing zijn. Ons hart gaat uit naar deze stichting die het door de Coronacrisis driedubbel zwaar heeft. Aan het eind van iedere maand maken we op onze Facebookpagina ´Anke y Aart, handgemaakte sieraden´ https://www.facebook.com/Anke-y-Aart-handgemaakte-sieraden-112825297204805 het bedrag bekend dat we hebben overgemaakt. Dit lijkt misschien kinderachtig en overbodig. Maar we hebben al diverse keren meegemaakt dat mensen die zeiden aan een goed doel te doneren, het geld in eigen zak hielden. Om alle twijfel weg te nemen, kiezen we voor deze methode waarbij wij onze contactpersoon van Los Caballos Luna taggen. Wij doen het dus écht.

Casa Rural Plaza Vieja in het oude centrum van Bullas.

Op het Plaza Vieja in Bullas is een winkel waar je allerlei leuke (woon)accessoires kunt kopen. Daarnaast kun je hier keramiekcursussen volgen en houden de eigenaars zich bezig met het renoveren van meubels. Als ik de eigenaresse vertel dat ik een klein cadeautje zoek voor een gast die haar verjaardag bij ons komt vieren, reageert ze verrast op de mededeling dat wij een B&B runnen.

 

 

 

Zij blijken namelijk ook een huis voor de vakantieverhuur te hebben. Middenin het centrum, ook hier op het Plaza Vieja. Na een leuk gesprek over de overeenkomsten en verschillen van onze projecten, vraagt ze me of ik hun huis wil zien. Natuurlijk wil ik dat. Altijd leuk om te weten voor mensen die juist niet de rust bij ons, maar de levendigheid van Bullas zoeken. Wat ben ik blij dat ik even de moeite genomen heb om mee te lopen.

 

 

Casa Rural Plaza Vieja is een pareltje.

 

Volledig gerenoveerd, met behoud van de authentieke details. Heel smaakvol en gezellig ingericht en geschikt voor maximaal 4 personen. Maar de grootste verrassing bevindt zich in de kelder; een heuse bodega. Alle informatie over dit geweldige huis, de winkel en overige activiteiten vind je op www.plazavieja.es.

Tot onze grote spijt zijn we gestopt met ons kunstenaarsproject.

Met pijn in ons hart hebben we besloten om te stoppen met het promoten van de workshops voor de andere kunstenaars uit Bullas. We vinden dit heel erg. Niet alleen omdat deze mensen de aandacht dubbel en dwars verdienen, maar ook omdat er beslist heel veel interesse voor is. Maar hoe verder we in het proces komen, hoe duidelijker het wordt hoeveel impact dit project op ons heeft.

Want wat gebeurt er bijvoorbeeld als blijkt dat klanten niet tevreden zijn? Door ziekte van de kunstenaar of verschillende verwachtingen. Hoe zit het dan met de verzekeringen? Het bijhouden van de financiële administratie? Wie bemiddelt er bij conflicten tussen ons en de kunstenaars? Uiteindelijk zullen we dit niet gratis kunnen blijven doen, omdat er nu al heel veel tijd en geld in is gaan zitten. Dus hoe je het ook bekijkt, uiteindelijk zal dit een op zichzelf staand bedrijf moeten gaan worden. Met alle benodigde bedrijfsvoeringen, verantwoordelijkheden en (tijds)inspanningen en juist die tijd hebben we niet meer. Heel jammer, zeker omdat 2 dagen na onze beslissing de eerste aanvraag voor 2 workshops bij ons binnen kwam. Het zou geweldig zijn als iemand dit project van ons over zou willen nemen. Het zal alleen lastig zijn om een geschikte persoon te vinden.

Uiteraard handelen we de lopende aanvraag keurig af en willen we blijven bemiddelen, maar we stoppen met de actieve promotie.

 

Wat wel doorgaat:

 

Toch heeft dit project ons ook heel veel opgeleverd. We hebben waanzinnig leuke mensen leren kennen en zijn in korte tijd geïntegreerd in Bullas. Nooit eerder zijn we zo opgenomen geweest in een gemeenschap en hebben we zoveel geleerd van de plaatselijke cultuur. Dit is een proces dat continue door zal blijven gaan en dat willen we ook heel graag. We hebben nog zoveel te leren en mee te maken. Dingen waarvan we jullie ook op de hoogte blijven houden. Wat zeker ook doorgaat zijn de volgende activiteiten:

  • 3-daags wijnarrangement.
  • Kookworkshops
  • Bezoeken aan de diverse plaatselijke bodega´s.
  • Stadstoer met gids door Bullas.
  • Wandelroutes
  • Etc.

Kortom, alle ééndaagse- en kortlopende activiteiten, waarbij de betrokken organisatoren financieel volledig onafhankelijk blijven.

mimosa

Casa Mimosa, voor wie óók een strandvakantie wil.

We kunnen ons voorstellen dat je een vakantie bij ons wilt combineren met een strandvakantie. Voor je naar ons toekomt, of juist nadat je bij ons geweest bent. In dit geval weten wij een adres waar je strand kunt combineren met kunst en cultuur, heerlijk shoppen, fantastisch eten en vooral veel plezier en gezelligheid. En dit alles in een oase van rust. Wij kunnen het weten, want de eigenaars Birgitta en Karine zijn al jaren dikke vriendinnen van ons. Bovendien ligt Casa Mimosa op maar 1,5 uur rijden bij ons vandaan. In het landelijk gelegen La Hoya, op 10 minuten rijden vanaf de kustplaats La Marina in de provincie Alicante.

 

 

Casa Mimosa.

 

Dit vakantieverblijf is genoemd naar de grote Mimosa´s die in hun tuin staan en die in het voorjaar prachtig bloeien. Dan is het er één grote, gele bloemenzee. Maar ook de rest van het jaar is het hier een paradijs, met een grote variëteit aan bomen, planten en bloemen. Overal in de tuin vind je verschillende zit-, lig- en hangplekken, die heel sfeervol gedecoreerd zijn. Intieme, kleine zitjes, maar ook lange eettafels voor grotere groepen en er is een grote buitenkeuken. Want Casa Mimosa kán een locatie zijn voor geweldige feesten, met een heuse complete bar, een danshoek en een professionele muziekinstallatie. Bedenk daar nog even het grote zwembad bij, dat ´s winters verwarmd en overdekt is en het plaatje is compleet. Iemand maakte ooit de vergelijking met een party-eiland, qua sfeer. Dit kán allemaal, maar het hoeft niet. Wat jij wilt.

 

Ook het huis zelf is prachtig, modern en heel sfeervol ingericht. Het biedt plaats aan maximaal 8 personen, met 4 slaapkamers en 3 badkamers. Kijk voor alle informatie op de website https://www.casa-mimosa.com/

 

Brigitta en Karine.

 

Zij zijn het schoolvoorbeeld van ´bijzonder prettig gestoord´. Twee pretletters die enorm van Spanje en het Spaanse leven houden. Horecabeesten in hart en nieren, die werkelijk alles doen om het hun gasten naar de zin te maken. Waanzinnig lekker kunnen koken en dit op verzoek ook voor je willen doen. Tegelijkertijd zijn het ook onwijs lieve meiden, waar je hele fijne gesprekken mee kunt hebben. Waarbij je zeker weet dat, wat je hun vertelt, ook niet verder komt. Twee meiden die diep in ons hart zitten en waarvan Aart zegt: ´Degene die aan Birgitta en Karine komt, die krijgt met mij te maken´. Dat laatste wil je dus niet. Maar we weten zeker dat je, voor een strandvakantie of overwintering, bij hun op het allerbeste adres bent.

Los Caballos Luna (stichting Paard in Nood), in Sevilla, Spanje.

Deze stichting is heel bekend in Nederland en bij de Nederlanders in Spanje. Vrij recent vooral omdat zij zich enorm inzetten voor de Konikpaarden van het meer dan beschamende Nederlandse drama Oostvaardersplassen. Wij kregen deze week de kans om het werk van Los Caballos Luna ter plekke te bekijken, in Almadén de la Plata in Sevilla. Laat één ding duidelijk zijn; wij hebben absoluut geen verstand van paarden en weten ook niet hoe deze stichting precies in elkaar zit. Wie exact waar verantwoordelijk voor is, enz. Wij weten alleen wat wij gezien hebben en willen daar graag over vertellen.

 

 

Wij komen in contact met Los Caballos Luna, omdat wij op Facebook Baríz gezien hebben, een schat van een hond die bij hun in de opvang zit. Er worden dus ook op kleine schaal honden opgevangen. Op het moment dat wij er zijn hebben ze er in totaal 12. Degene die voor de stichting alle ´hondenzaken´ regelt is Angelique Kaman. Ze doet dit grotendeels vanuit Nederland, maar ze is ook regelmatig op locatie in Spanje. Ze is er ook tijdens ons bezoek en blijkt dan een groot deel van de regie van het hele gebeuren over te nemen, als Laura Hoitsema buiten het terrein bezig is.

 

Het eerste wat ons bij aankomst opvalt is de soberheid van het huis dat op het terrein staat. Oude meubels, een keuken die duidelijk aan vervanging toe is en oude apparatuur als koelkasten en diepvriezers. Maar het werkt blijkbaar allemaal, dus dat volstaat. Het is in ieder geval duidelijk dat daar heel weinig geld aan besteed wordt. Maar wat vooral opvalt is de liefdevolle manier waarop er met de dieren wordt omgegaan. Er is een centraal deel op het terrein waar letterlijk alle diersoorten door elkaar lopen. Paarden, ezels, honden van klein tot groot en katten. Het loopt er allemaal vrij rond en ineens dringt tot ons door  dat dit deel zelfs niet afgesloten is richting de openbare weg. Alle dieren zijn dus vrij, maar blijven waar ze zijn, omdat ze het daar goed hebben. Angelique vertelt dat net aangekomen honden eerst een paar dagen in een kennel zitten, om ze te laten wennen. Maar dat ze al snel bij de andere honden worden geïntroduceerd, om ook zo snel mogelijk bij de groep aansluiting te vinden. Ondanks het feit dat ze volledige vrijheid hebben, worden alle honden ook meerdere keren per dag uitgelaten buiten het terrein. Dit meestal samen met de paarden en de ezels.

 

 

Rond dit centrale deel zijn de stallen en de afgebakende terreinen voor de paarden en ezels die nog niet sterk genoeg, of te zwaar getraumatiseerd zijn, om vrij in het natuurgebied te kunnen lopen. Deze dieren krijgen intensieve zorg en de veearts en hoefsmid zijn hier kind aan huis. Maar ook alle paarden die wel vrij in het natuurgebied lopen worden twee keer per dag gecontroleerd en ook hier nog bijgevoerd. De schrik slaat ons bijna om het hart als tot ons doordringt hoeveel verantwoording Laura en Angelique hebben. Niet alleen voor de honderden dieren, maar ook nog voor de ruim 20 stagiëres en vrijwilligers die er op dat moment zijn. Angelique vertelt dat het ´s winters nog veel moeilijker is, omdat ze dan vaak met maar 7 mensen de boel draaiende moeten houden. Ze zijn dan gewoon 24 uur per dag aan het werk. In een gebied dat niet eens meer toegankelijk is door de weersomstandigheden.

 

 

Wat hebben wij een respect gekregen voor deze mensen! Laura, haar dochter Luna en haar vriend David en Angelique, de mensen die met hart en ziel werken voor deze stichting. Natuurlijk zijn er enorme kosten. Niet alleen voor het voer en de medische zorg voor de dieren, maar ook voor het eten en de huisvesting van de stagiaires en vrijwilligers. Er is gewoon heel veel geld nodig. Ook al om op termijn de pacht van het gebied om te kunnen zetten in koop, om zo het voortbestaan op deze plek veilig te kunnen stellen. Hoewel we zelf op dit moment niet in de positie zijn voor een flinke donatie, weten we zeker dat we in de toekomst wel dingen gaan organiseren om deze geweldige stichting financieel te kunnen steunen. Wij hebben namelijk met eigen ogen gezien hoeveel hier van de dieren gehouden wordt.

 

Wil jij ook meehelpen? Als donateur of als vrijwilliger. Kijk dan op hun website https://www.paardinnoodspanje.nl/

 

PS: En Baríz? Die woont inmiddels bij ons thuis.

bewoners

Ervaar Bullas (Murcia), van binnenuit.

Nu wij ruim een jaar in Bullas wonen kunnen we de balans opmaken. We hebben geen seconde spijt gehad van onze beslissing, maar wat is het nu precies wat ons zo gelukkig maakt? Is het ons heerlijke huis op het mooie terrein? De bergen om ons heen, de prachtige natuur of het wild dat ´s nachts rond je huis scharrelt? De complete rust en stilte? Ja, al deze dingen maken dat we nog iedere dag, van ´s ochtends vroeg tot ´s avonds laat, helemaal blij zijn met ons nieuwe stekkie. Maar het aller-, allermeest genieten we van onze contacten met de plaatselijke bevolking.

De bewoners van Bullas.

Een paar weken geleden zei een Spaanse dame tegen ons: ´De mensen in Bullas zijn één grote familie´. Dit simpele zinnetje geeft precies weer hoe wij het wonen hier ervaren. Als wij de 4 kilometer van ons huis naar Bullas rijden, dan wordt er gezwaaid, getoeterd en met lichten geseind. Wij kennen hier inmiddels zoveel mensen. Alles gaat hier zo gemakkelijk. De mensen kennen en vertrouwen elkaar. Helpen elkaar en zijn betrokken bij elkaars leven. Ik zal hier een leuk voorbeeld van noemen. Werkelijk iedereen die we hier spreken wil weten waar we wonen. En denk maar niet dat je klaar bent met het noemen van de buurt. Nee, ze willen precies weten aan welke weg en in welk huis en ze rusten niet voordat dit helemaal duidelijk is. Iedereen blijkt ons huis ook te kennen. Het vreemde is dat deze vraag ons hiervoor nog nooit gesteld is.

Dus de bevolking van Bullas maakt dat wij hier helemaal thuis zijn. Als wij gaan kijken bij plaatselijke aktiviteiten en feesten, dan merken we dat onze aanwezigheid heel erg gewaardeerd wordt. Dan knoopt iedereen een praatje met je aan, waardoor je er meteen ook helemaal bijhoort. Daarom hebben we besloten om deze mensen te belonen voor hun gastvrijheid en hen ook aktief te gaan betrekken bij ons leven. Wij willen aktiviteiten aanbieden, maar waarom zouden wij zaken uitvinden waarvan de kennis onder de Bullanezen al lang aanwezig is.

De komende tijd gaan wij op zoek naar mensen voor:

  • Workshops beeldhouwen in hout
  • Schilderworkshops
  • Wandelroutes
  • Fietsroutes
  • Rondleidingen door de stad Bullas
  • Paardrijden
  • Kookworkshops voor paella en tapas
  • Flamenco  en ander Spaanse dansen
  • En nog veel meer …….

 

We weten namelijk zeker dat wij op onze zoektocht nog tegen onderwerpen aanlopen, waarvan we op dit moment het bestaan nog niet eens kunnen vermoeden.

Dingo

Clinica Veterenaria Dingo in Bullas, wat een fantastische dierenartsen.

Dingo

Onze zoektocht naar een dierenarts.

Als je met 2 honden verhuist naar een nieuwe omgeving, moet je dus ook op zoek naar een dierenarts. Nu zijn er verschillende in Bullas, maar welke is nu de beste? Gelukkig zijn er een aantal dingen gebeurd die ons geholpen hebben bij onze zoektocht. Al vrij snel na de verhuizing las ik recensies op Facebook over een dierenarts met de naam Jesus. Dus ging ik Googelen op die naam, maar kon niks vinden. Daarna kwamen onze vrienden Tsui-Jing en Frank in contact met de eigenaar van een hondenhotel in Bullas. Volgens deze man is Dierenkliniek Dingo de allerbeste.

Dan gebeurt er iets vreselijks. Eén van de honden van Tsui-Jing en Frank is vergiftigd door het likken (of eten) van een pad. Ze moeten ’s avonds laat halsoverkop naar een dierenarts en Dingo is als eerste telefonisch bereikbaar. Ze kunnen meteen terecht. Als ze met Rumba bij de kliniek aankomen, zijn ze ervan overtuigd dat ze al dood is. Maar dierenarts Bernadina grijpt onmiddellijk in, legt een infuus aan en geeft Rumba verschillende injecties. Tsui-Jing vertelt achteraf enorm onder de indruk te zijn van de snelheid en daadkracht van deze kleine en tengere Spaanse. Door dit snelle ingrijpen is Rumba’s leven gered en 2 dagen later speelt ze alweer volop in de roedel, alsof er nooit iets gebeurd is.

 

We kiezen voor Dingo.

Als Sarabi neusproblemen krijgt, hoeven we niet na te denken over waar wij naartoe zullen gaan. Dingo it is! Nu weten we inmiddels dat als Sarabi naar de DA moet, ze gaat liggen en met geen mogelijkheid meer overeind te krijgen is. Dat wordt dus tillen. Maar we vinden het sowieso veel prettiger als een DA op huisbezoek komt, omdat dit veel minder stress oplevert. Daarom gaan Aart en ik zonder hond naar Dingo om Sarabi’s probleem te bespreken. Bezoek aan huis is geen enkel probleem en er wordt meteen een afspraak gepland.

Dingo’s behandeling van Sarabi.

Precies op de afgesproken tijd komt dierenarts Jesus. Hé, waar hebben we die naam eerder gehoord, haha. Hij onderzoekt Sarabi, kijkt in haar neus, temperatuurt en neemt bloed af. Tijdens dit alles knuffelt hij haar volop en worden ze dikste vriendjes. Jesus geeft aan dezelfde avond een bloedonderzoek te doen en ons de resultaten telefonisch of per mail te laten weten. Hij houdt woord. Sarabi krijgt Prednison voorgeschreven en er wordt ons heel duidelijk uitgelegd waarom. Tijdens dit gesprek spreken we af dat we ook nog een uitvoerig bloedonderzoek willen via het lab en dat Jesus na een week weer komt kijken naar het effect van de Prednison. De resultaten van het bloedonderzoek ontvangen we weer keurig per mail. Als Jesus na een week komt kijken, bevestigt hij onze gedachten. Sarabi’s neus ziet er al veel beter uit. Dit was afgelopen woensdag. Op dat moment adviseert hij ons om nog een week lang de dosis van 1,5 pil te blijven geven. We spreken af dat hij aanstaande woensdag weer komt kijken en als het herstel doorzet, de dosering afgebouwd kan worden. Helemaal goed.

Wat maakt Dingo voor ons zo bijzonder?

Maar dan gebeurt er iets ongelofelijks. Zojuist, op zaterdagavond rond 19.00 uur, ontvangen we weer een mail van Dierenkliniek Dingo. Hierin staat het volgende; omdat Jesus gezien heeft dat de neus van Sarabi al heel goed herstelt, kan de dosering met ingang van morgen al worden verminderd naar 1 pil per dag. Dat Jesus woensdag weer komt kijken en als de resultaten naar verwachting zijn, de dosering dan kan worden teruggebracht naar een halve pil. In dit geval kunnen we volgend weekend helemaal stoppen met de Prednison.

Nu is dit op zich natuurlijk al een heel fijn bericht. Maar dat een dierenarts, zonder directe aanleiding, nogmaals je situatie bekijkt, de behandelmethode aanpast en je hierover een mail stuurt, op zaterdagavond! Wij vermoeden dat Bernadina en Jesus op zaterdag samen de behandelde gevallen nog een keer bekijken en bespreken. Wij hebben dit in ieder geval nog nooit meegemaakt en dit voelt zo fijn en goed!!!

huis

Heel boeiende koophuizenjacht met en voor onze vrienden Tsui-Jing en Frank.

huisDat onze verhuizing naar Bullas niet alleen impact heeft op ons, blijkt al na een paar weken. Onze vrienden, Tsui-Jing en Frank, zijn na het zien van onze foto’s net zo voor deze omgeving gevallen en weten het zeker. Huis op de campo in Orihuela in de verkoop en zoeken naar een huis met een minstens net zo mooi uitzicht als het onze. Hun huis wordt tegen alle verwachtingen in razendsnel verkocht, maar heeft ook een hele snelle overdrachtsdatum. Het zoeken wordt ineens ernst.

De eerste bezichtigingen doen we met z’n viertjes. Maar omdat zij toch iedere keer ruim een uur moeten rijden en Aart en ik precies weten wat ze zoeken, besluiten we dat wij voortaan in eerste instantie alleen gaan kijken. We maken veel foto’s en noteren bijzonderheden. Bij interesse gaan we dan met z’n viertjes terug. Dit alles maakt dat wij in heel korte tijd heel veel van de omgeving zien en op plekken komen waar je anders niet zo snel geweest zou zijn. Natuurlijk is dit een hectische periode voor ons allemaal, maar zoals Tsui-Jing op een gegeven moment zegt: ‘Als ik hier ben, weet ik weer precies waar we het voor doen. Het voelt zo fijn om hier te zijn’.

 

 

huisHuizen, we hebben er heel wat gezien. Een huis waarvan de elektra ieder moment zal worden geregeld, ja duh (dit blijkt al jaren te spelen). In het amandelseizoen een huis waar bij de bezichtiging werkelijk alle kamervloeren volledig bezaaid zijn met amandelen die liggen te drogen, haha. Een huis dat dienst doet als jachthuis en helemaal in ‘the middle of nowhere’ ligt aan een doodeng toegangspad. Zo mooi, ondanks het opgezette wild aan de wanden (brrrr). Zielloze nieuwe huizen, met te fraai aangelegde tuinen. Een werkelijk adembenemend ingericht huis, met jammer genoeg te weinig ruimte rondom. Hieronder een impressie van een aantal huizen die wel een serieuze optie waren.

 

 

 

 

Huis in Cehegin.

huis huis huis

 

Als Aart en ik het terrein op komen rijden, zijn we eigenlijk meteen verkocht. Een heel groot terrein, met een prachtige ligging met uitzicht over de vallei. Het huis zelf is nog casco, wat natuurlijk als voordeel heeft dat je het helemaal naar je zin af kunt maken. Ook Tsui-Jing en Frank zijn eigenlijk meteen om en na de tweede bezichtiging weten ze het zeker. Dit moet het worden en de datum voor het tekenen van het voorlopig koopcontract is bepaald. Tot de makelaar belt en zegt dat hij het huis nog een keer laat in de middag wil bezoeken. Wat blijkt? Heel dichtbij is een illegale vuilstort, waar door de buurtbewoners al jaren tegen geprocedeerd wordt i.v.m. de stank en vliegenoverlast. Nu hadden we wel een behoorlijk aantal vliegen gezien, maar wij dachten dat het kwam omdat er nog mest op het terrein lag. Tot nu toe waren wij steeds ’s ochtends bij het huis geweest, maar ’s middags bleek de stank en de hoeveelheid vliegen niet te harden. Weg droomhuis.

 

Huis in Bullas.

huis huis huis

 

Dit moderne huis is niet heel groot, maar ligt op een prachtige locatie. In eerste instantie hebben Aart en ik weinig met het huis zelf, maar omdat het aan alle voorwaarden voldoet laten we Tsui-Jing en Frank toch komen kijken. Bij de tweede bezichtiging volgt de ene na de andere verrassing. Bij een wandeling over het terrein staan we ineens oog in oog met een steenbok. Het dier blijft gewoon staan als we dichterbij komen, alsof hij staat te poseren. Kortom, een uniek moment. Als de rest van het gezelschap het huis van binnen gaat bekijken, blijf ik lekker buiten om van het spectaculaire uitzicht te genieten. Dan is er ineens beweging hoog op de berg en zie ik een groep herten. Mijn hart maakt een aantal sprongen en hiermee wordt dit huis voor mij ineens ook een stuk aantrekkelijker. Maar ja, voor mij is de locatie sowieso een stuk belangrijker dan het huis zelf. Uiteindelijk kiezen Tsui-Jing en Frank hier niet voor, omdat het toch aan de kleine kant is.

 

Huis in Mula.

huis huis huis

 

Dit huis heeft alleen elektra van zonnepanelen, zegt de omschrijving op Internet. Natuurlijk heeft dit nadelen, maar waarschijnlijk als enorm voordeel dat het prachtig geïsoleerd gelegen is en dit blijkt zeker het geval. Hoog op de top van de berg ligt dit prachtige huis. Maar wat mij bijna laat stuiteren van opwinding is een gigantische rambla op eigen terrein. Het is zo waanzinnig mooi om pal bovenop boomtoppen te kijken, terwijl je weet dat dit immens grote bomen zijn. Dit huis heeft echt alles om de nadelen van de zonnepanelen te doen vergeten. Maar uiteindelijk blijkt het te dicht aan de bergrand gebouwd te zijn, waardoor het terras en het zwembad nu al verzakken en je voor de toekomst grote problemen kunt verwachten.

 

Het huis van Tsui-Jing en Frank in Bullas.

 

huis huis huis

 

 

Hét huis dat het uiteindelijk geworden is, ligt op amper 1,5 kilometer van ons huis. Het is een heel mooi en ruim huis dat bijna tegen de top van de berg geplakt lijkt. Het heeft een waanzinnig uitzicht en zelfs een stuk eigen dennenbos, wat een heel speciaal gevoel geeft als je daar doorheen loopt. Hierover waren we allemaal meteen unaniem; het is prachtig, goed gebouwd en vraagt relatief weinig investering om het helemaal naar je zin te maken. Nog wel even een zwembad laten plaatsen en het nog wat opleuken met planten en bloemen, maar dat laatste kunnen we met een gerust hart aan hun overlaten. In ieder geval zijn zij, wij en hun honden en katten helemaal blij met deze nieuwe stek. Wij wensen deze lieverds nog enorm veel woonplezier, maar voorlopig vooral veel rust na deze hectische periode.

 

huis

Turrón

Turrón, een typisch Spaanse lekkernij.

TurrónTurrón wordt gemaakt van amandelen en is in die zin vergelijkbaar met nougat. De eerste keer dat ik het proefde was in het vliegtuig, nadat ik een weekje in Spanje had doorgebracht. Eén van de medepassagiers gaf me een stukje en ik weet nog dat ik steeds de neiging had om haar nog een stukje te vragen, maar ik heb me ingehouden. Hoewel ik totaal geen zoetekauw ben, vind ik de zoete smaak van amandelen heerlijk. Ik heb toen wel de naam opgeschreven en wist zeker dat ik na mijn emigratie direct op zoek zou gaan naar dit lekkers. Nou, dat viel even tegen, want Turrón is maar een beperkte tijd per jaar verkrijgbaar. Van ruim voor de Kerst tot halverwege het voorjaar. Maar in de tijd dat het er is, wordt het in de supermarkten op lange rijen tafels uitgestald.

 

 

 

TurrónVerschillende soorten Turrón.

Er zijn heel veel verschillende soorten Turrón. Met vruchten, chocolade, noten en/of zaden. Met of zonder room en sommige soorten worden gebakken. Van heel zacht tot keihard. Als je die allemaal wilt proeven, zoals wij, dan ben je wel een poosje bezig. Wij vinden ze vrijwel allemaal lekker, maar de aller- allerlekkerste zijn de verse die je koopt op de markten. Er worden zelfs complete markten georganiseerd, alleen voor Turrón. Of – zoals in Catral – complete feestweken gehouden rondom Turrón. Dus, als jij het nog nooit geproefd hebt, wordt het hoog tijd dat je dat snel eens komt doen.

Valera Peluqueros

Valera Peluqueros, onze kapsalon in Bullas.

Wil je een modern kapsel of een heel modern kapsel? Deze vraag stelde Antonio van Valera Peluqueros mij bij mijn tweede knipbeurt in zijn salon. Kijk, dit klinkt als een kapper naar mijn hart.

 

Valera PeluquerosMijn ervaringen met kappers tot nu toe.

Ik huldig al jaren het standpunt dat er veel goede kappers zijn, maar heel weinig hele goede. Voor mij is een hele goede kapper een kapper die net iets creatiever is, net even meer durft. Ik hou namelijk niet van ‘alle haren keurig op een rijtje’ kapsels, want ik ben een warhoofd en dat moet je kunnen zien ook. Daarom ben ik in Nederland soms maanden zoekende geweest, als ik door omstandigheden een andere kapper nodig had. Maar hier in Spanje heb ik nu al 2 keer op rij in één keer de fijnste kappers gevonden. In Catral was dit Tere Lucas uit Dolores en bij haar ben ik 7 jaar klant gebleven. Hier in Bullas ben ik stomweg binnen gestapt bij Antonio Valera en ook deze salon blijkt in één klap een voltreffer te zijn. Heerlijk!

 

 

Valera PeluquerosValera Peluqueros in Bullas.

Kapsalon Valera ligt aan een weg waar we vaak langslopen, het ziet er modern en gezellig uit en – beslist niet onbelangrijk – er zitten altijd mensen. Eigenaar Antonio is een tovenaar met zijn schaar. Dat ding vliegt rond je hoofd in een razend tempo, maar aan zijn gezicht zie je hoe geconcentreerd hij bezig is. Bij mijn eerste bezoek vroeg hij al of ik tevreden was over mijn haarkleur (hint, hint). Nou nee, niet echt, want er zit de laatste maanden een gele gloed in die ik niet mooi vind. Maar ik heb nog professionele verf meegenomen van een speciaalzaak uit Almoradi en ik denk een oplossing te weten. Bovendien verf ik al jaren mijn haar zelf, omdat ik stomweg het geduld niet heb om al die tijd uit te zitten in een kapsalon. Dus nee, je hoeft mijn haar niet te kleuren.

 

 

Valera PeluquerosBen je tevreden over je haarkleur?

Bij het tweede bezoek vraagt hij het weer. Nee, ik ben nog steeds niet tevreden over de kleur, maar nu is het net geverfd en ik wil het op dat moment niet weer kleuren. Maar ik beloof hem dat hij het de volgende keer wel mag doen. Ik geef het op, want ik krijg de kleur gewoon niet meer zoals ik hem hebben wil. Afgelopen vrijdag besluit ik om een afspraak te gaan maken voor knippen én kleuren en ik zeg meteen tegen Antonio dat hij de kleur mag bepalen. Maar daarna begin ik hem toch een beetje te knijpen, want Tere kreeg van mij ook altijd de vrije hand, maar Tere kent me goed en weet precies wat ik wel en niet wil. Antonio kent me nog helemaal niet, dus is het toch spannender. Maar Aart zegt dat volgens hem Antonio haarfijn in kan schatten wat voor types zijn klanten zijn. Dat lijkt me helemaal waar en Antonio zal nog wel even overleggen, toch?

 

 

Valera PeluquerosEn dan de praktijk.

Nou, helemaal niet dus. Vanochtend kom ik binnen en vrijwel meteen word ik geroepen door een medewerkster die het bakje met verf al in haar hand heeft. Huh? Maar wat voor kleur wordt het dan? Van haar krijg ik geen antwoord. Als ik het Antonio vraag, krijg ik als vaag antwoord blond-grijs. Oké, dat is dan in ieder geval ongeveer wat ik in gedachten had. Ik laat het maar gebeuren. Antonio maakt eerst highlights in mijn haar en daarna wordt alles in zijn geheel gekleurd, maar omdat ik al die tijd niet in een spiegel kan kijken, heb ik nog steeds geen idee tot op het laatste moment. Mijn haar is gewassen en afgedroogd en als ik voor de spiegel plaats neem zie ik paars haar. PAARS, in combinatie met lichtgrijs. In eerste instantie schrik ik, maar naarmate Antonio het knipt, föhnt en in model brengt, voel ik me steeds blijer worden. Wat een keileuk kapsel met een heel speelse kuif. Dit past echt bij mij. En als Antonio op het laatste moment zegt: ‘Ik weet zeker dat je man het ook heel erg leuk vindt’, denk ik terug aan Aart zijn opmerking dat Antonio prima in staat is om zijn type klanten in te schatten. Dit blijkt helemaal waar, want ook Aart vindt het inderdaad geweldig.