Categoriearchief: Beeldhouwen / workshops

Alles wat met het beeldhouwen, de workshops en onze beeldentuin te maken heeft.

Gastblog van Karen en Dave Proctor.

Anke and Aart are amicable and avuncular artists at Anke and Aart Art and accommodation  

So that’s the ‘A’s

Bountiful breakfast & Bouncing Bariz

That’s the  ‘B’s

But now I’m getting bored.

So in reality, this B & B is in the most beautiful location nestled between pine-forested mountains, Almond groves and vineyards.

You cannot help but relax when you are welcomed by such genial hosts, their adorable dog, Bariz, and a couple of eagles flying overhead. Oh boy, you immediately know you are somewhere special.

There is clean comfortable accommodation and unusually a semi-outdoor kitchen, dining room and paellero for guests, they even operate an honesty bar.

The site even boasts a swimming pool surrounded by trees and sculptures.

I might add that this ‘Casa Rural’ as they are called here is extremely good value, even by Spanish standards.

Anyway,  my wife being of an artistic bent, well she did their Sculpture workshop. She spent the week using various grinders, hammers and other medieval instruments of torture but under the expert guidance of Anke and Aart produced a lovely piece of sculpture which will adorn our garden for many a year.

 

Me, well I write, and I just enjoyed the peace and tranquillity to write my finest masterpiece (well I say that about all my latest pieces).

In the week we were there we only ventured out once, to the lovely little town of Bullas, A lovely lunch with an excellent little white wine for €10. Why not?

The Finca is adorned with artwork and the inspiration, for those of an artistic nature, is easily acquired.

On our last day there, our peace was interrupted, firstly by the grape pickers, keen to gather this valuable crop for the local bodegas and then on the same day the almond collectors, who came with their modern tractor that opens like an upturned parachute under the trees and which then shakes the trees for a few seconds causing an explosion of nuts and leaves to fall into the waiting umbrella.

To quote dear old Arnie, ‘We will be back.’

Beeld Renato

Beeld Renato.

Bij het ontwerpen van onze beelden zoeken we altijd naar vormen en dan het liefst vormen die we nog nooit gemaakt hebben. Gewoon voor de uitdaging, om te kijken of wij in staat zijn om zo´n vorm te maken. Natuurlijk worden we hierbij ook wel eens geïnspireerd door werk van andere kunstenaars. Als wij een mooie vorm gevonden hebben, verwerken we die vorm vervolgens in een eigen ontwerp.

 

Het beeld van Renato Brunello.

Tot ik op Facebook dit beeld van de Italiaanse beeldhouwer Renato Brunello zie. Het raakt me onmiddellijk enorm. Wat een prachtig ontwerp. Kan ik daar wat mee? Maar hoelang ik er ook over nadenk, ik kan niets bedenken wat ik kan veranderen om tot een eigen ontwerp te komen dat minstens net zo mooi is als het origineel. Alles aan het ontwerp van Renato klopt. En dan heb ik een enorm probleem, want wij kopiëren nooit en dat willen we ook niet. Maar mijn vingers jeuken inmiddels en de onrust groeit. Want ik wil dit beeld gewoon maken! Wat kan ik doen?

 

Beeld Renato

 

 

Toestemming vragen.

Wij volgen Renato al een aantal jaren, omdat hij een grote inspiratie voor ons is. Ook reageert hij vaak heel sympathiek op onze beelden of onze reacties op zijn beelden. Dus besluit ik de stoute schoenen aan te trekken en contact met hem op te nemen. Ik vertel hem ons dilemma en vraag hem toestemming om het beeld te mogen kopiëren, onder voorwaarde dat wij eerlijk vertellen dat het zijn ontwerp is. Hij reageert al snel en schrijft dat hij vertrouwen heeft in onze oprechtheid en dat hij toestemming geeft om een kopie te maken, onder de door ons genoemde voorwaarden.

 

Beeld Renato

 

 

Conclusie.

Jammer genoeg hebben we het beeld niet kunnen maken in het formaat dat we gewend zijn, maar we hebben er met enorm veel plezier aan gewerkt. Het is ook geworden zoals wij het voor ogen hadden en we zijn heel blij met het resultaat. We hebben voor onszelf bewezen dat we ook deze vorm kunnen maken, al haalt hij het natuurlijk niet bij het origineel. Maar ja, Renato Brunello is ook niet voor niets een groot voorbeeld voor ons. Toch was er ook een ander gevoel, een gevoel dat moeilijk uit te leggen is. Ik ervaar bij het beeldhouwen altijd een enorme liefde voor het beeld, zolang ik ermee aan het werk ben. Dit gevoel had ik nu voor het eerst niet. Toen ik dit aan Aart vertelde, zei hij letterlijk: ´Dat komt omdat het geen eigen ontwerp was´. Aart heeft gelijk, dus dit doen we toch niet nog eens. Maar natuurlijk zijn we wel heel blij met ons beeld Renato.

 

 

 

 

 

 

beeldhouw werkplaats

Onze nieuwe beeldhouw werkplaats.

Om op een prettige manier workshops te kunnen geven, heb je natuurlijk een fijne plek nodig om te kunnen beeldhouwen. Aan de basis van ons huis ligt het niet, want we hebben een hele grote open onderbouw. Dit garandeert dat we onder alle weersomstandigheden de workshops door kunnen laten gaan. Maar bij beeldhouwen in Spanje denk je toch vooral aan lekker werken in de zon en dat vinden we zelf ook heerlijk. Daarom hebben we de werkplaats direct voor de open onderbouw gemaakt, zodat we bij regen alles heel snel naar binnen kunnen verplaatsen.

 

Het inrichten van de beeldhouw werkplaats.

 

Als eerste hebben we op de gekozen plek het grind vervangen door een dikke laag zand. Dit omdat het marmerafval veel makkelijker van het zand dan uit het grind verwijderd kan worden. Verder wordt er door het beeldhouwen veel stof veroorzaakt en juist dit marmerstof gaat een prachtige ´harde´ laag vormen op het zand. De volgende stap was het aanschaffen van pallets. Dat dit in ons geval nog een hele onderneming was, kun je lezen in het blog Pallets kopen, hoe moeilijk kan dat zijn?   Het werken met kleine pallets heeft heel veel voordelen. Je kunt heel makkelijk rond je beeld werken, de werkhoogte aanpassen en ze ook nog eens als opstapje of bijzettafeltje gebruiken. En ´last but not least´ de werkplekken blijven heel makkelijk te verplaatsen. Aart is dus niet voor niets bezig geweest om 25 grote pallets in de gewenste maat te zagen.

 

Het plaatsen van alle werkplekken heeft nog heel even op zich laten wachten, omdat we grote blokken marmer in bestelling hebben. Deze blokken zijn zo zwaar dat ze na levering niet meer verplaatsbaar zijn. Hiervoor heb je echt een hijskraan nodig. Daarom hebben we in eerste instantie 2 werkplekken klaargezet, zo dicht mogelijk bij de onderbouw. Zodat er voldoende plaats is voor de vrachtauto met kraan, die het marmer komt leveren. We willen graag 2 grote blokken marmer direct op de pallets laten plaatsen. Op die manier kunnen we zelf zeker een half jaar vooruit. Als die 2 beelden af zijn, zullen we weer een kraan moeten laten komen om de beelden op de sokkels in de beeldentuin te laten zetten of – in dit geval – één van de beelden op transport naar Nederland. Dit is ook het moment dat het 3e bestelde blok weer op de pallets gezet wordt.

 

 

De beeldhouw werkplaats is nu klaar.

 

Het marmer is geleverd, de 2 blokken zijn op de pallets gezet en de andere werkplekken zijn ook geplaatst.  Kijk, daar worden wij nu blij van. We zijn op dit moment nog op zoek naar een grote luifel die ons beschermt tegen al te grote hitte van de zon tegen het voorjaar. Maar wij kunnen aan de slag en hebben er enorm veel zin in. En laat de cursisten maar komen, wij zijn er klaar voor.

 

workshops beeldhouwen

Pallets kopen, hoe moeilijk kan dat zijn?

Nou, heel moeilijk, hebben wij de afgelopen maanden ervaren. Gek werden we ervan.

 

Waarom pallets?

 

In Catral werkten we bij het beeldhouwen altijd op kleine pallets. Wij vinden dat ideaal, omdat je zo heel makkelijk rond je beeld kan werken. Bovendien kun je de werkhoogte variëren, afhankelijk van de grootte van de persoon of de hoogte van het beeld. Je kunt ze zelfs als opstapje gebruiken bij heel grote beelden. In Almoradi zit een palletbedrijf waar we zo naartoe kunnen rijden. Dus als blijkt dat we door ruimtegebrek de pallets bij de verhuizing niet mee kunnen nemen, voorzien we geen enkel probleem. Want pallets kun je overal kopen, toch? Fout!

 

 

Poging 1:

In het voorjaar melden zich mensen voor een workshop. Dus gaan we ruim op tijd op palletjacht. We beginnen met zoeken op het internet en ervaren meteen problemen. Want Spaanse bedrijven hebben geen websites. De enige plek waarop je ze tegenkomt zijn op verzamelsites, maar dan wel zonder telefoonnummer en e-mailadres. Dus dan maar verder zoeken op Milanuncios (de Spaanse Marktplaats). Jawel, hier zijn ze volop te vinden. Maar als je een berichtje stuurt, krijg je geen antwoord. Je kunt dus beter meteen maar bellen, als er al een telefoonnummer bij staat. Maar dan blijkt de juiste persoon niet aanwezig of bellen ze wel terug voor een prijsopgave. Not! Ondertussen komt de workshopdatum dichterbij en slaat de paniek toe. Aart oppert heel voorzichtig dat we een picknicktafel en workmate hebben, die we kunnen gebruiken. ´Aart, in godsnaam, wij zijn beeldhouwers. Mensen mogen toch op z´n minst een fatsoenlijke werkplaats verwachten als ze hier komen voor een workshop´. Hoewel Aart het volledig met me eens is, hebben we toch echt alleen die tafel en workmate als de workshop begint.

 

Poging 2:

Als de volgende workshop zich aandient, weten we het zeker. Wij nemen geen enkel risico en gaan gewoon weer naar Almoradi om daar de pallets te kopen. Dan maar veel hogere transportkosten, maar nooit meer de blamage van de vorige keer. Ik durfde warempel amper foto´s te maken, omdat het er zo beschamend uitzag. We weten alleen niet hoeveel schade dit bedrijf van de enorme wateroverlast gehad heeft, die net daarvoor gebeurd is. Dus bellen we eerst. De man zegt nog pallets te hebben van een goede kwaliteit. Aart vraagt hem een foto te sturen, om zeker te zijn dat we de goede pallets krijgen. Hij spreekt af dat we de pallets  – na goedkeuring aan de hand van de foto –  de volgende dag komen halen. Ondertussen maak ik afspraken met de transporteur. Maar de foto komt niet, zelfs niet na nog een extra telefoontje. Dus bel ik de transporteur met het schaamrood op de kaken weer af. Ten einde raad besluiten we naar Totana te rijden, dat bijna 100 km verderop ligt. Op Milanuncios hebben we gezien dat daar 2 grote palletbedrijven zijn. Maar ook dit loopt op niks uit, omdat zij geen transportmogelijkheden hebben. Dus jullie raden het al, ook bij de volgende workshop staan de picknicktafel en de workmate weer klaar, grrrrrrr.

 

 

Tenslotte:

Nu wordt het echt menens, want we hebben een opdracht voor een groot tuinbeeld. Het is  onmogelijk om hier de picknicktafel of workmate voor te gebruiken. Bovendien is er ook extra tijdsdruk, omdat de marmerblokken besteld zijn en het grote blok bij aflevering op de pallets geplaatst moet worden. Zo niet, dan is het onmogelijk om het blok zonder hijskraan te verplaatsen. In Bullas is een bedrijf voor bouwmaterialen en we besluiten hun hulp in te roepen. Want natuurlijk zijn er hier in de regio ook palletbedrijven. De Spanjaarden weten die ongetwijfeld te vinden, maar wij – domme buitenlanders – niet. En wat krijgen we te horen: ´Mensen, we verwachten maandag een levering. Ik weet nog niet om hoeveel pallets het gaat, maar kom na 10.00 uur even kijken´. Er blijken meer dan de 25 pallets die wij nodig hebben te staan. Van een goede, sterke kwaliteit. Voor een prijs waarvoor we er elders amper 10 hadden kunnen kopen, en dan ook nog eens inclusief transportkosten. We hebben elkaar vandaag de rest van de dag vol ongeloof aangekeken.

 

Yeah, eind deze week hebben we eindelijk een fijn ingerichte werkplaats!!!

beeldhouwlessen

Marco´s eerste beeldhouwlessen.

Marco wil al jaren beeldhouwlessen volgen en daarom komen hij en zijn vrouw Ine een week bij ons logeren. Ine komt gezellig mee om hier lekker te kunnen ontspannen. Ze wonen zelf in de provincie Almeria, dichtbij de Macaelgroeves en brengen een paar keien van deze prachtige marmersoort mee. Op de avond van aankomst vertelt Marco dat hun dochter Saskia nu 13 weken zwanger is. Hij wil graag voor haar een beeld maken en hij denkt aan een torso. Eén van de door hun zelf meegebrachte keien is hier heel erg geschikt voor.

 

De beeldhouwlessen beginnen.

 

Op de eerste dag vragen we Marco om de betreffende kei in plastiline (een soort plastic klei) na te maken. Zodat hij van daaruit het beeld kan vormen dat hij in gedachten heeft. We zien aan zijn gezicht dat hij daar eigenlijk niet zoveel zin in heeft. Heel begrijpelijk, want op dit punt wil je gewoon direct aan de slag en niet gaan zitten kleien. Toch is het heel belangrijk om dit wel te doen. Want je oefent op die manier niet alleen de stappen die je ook moet nemen in het marmer. Je hebt dit model tijdens het echte werk ook heel erg nodig als voorbeeld. Gelukkig ziet hij al snel zelf ook het nut ervan in en even later zien we hem zelfs met veel plezier aan het plastilinemodel werken. Een model dat de komende dagen pal naast zijn werk zal blijven staan. Omdat hij zijn plannen voor iedereen nog even geheim wil houden, maakt hij voor de grap zelfs nog een tweede model.

 

 

Kijk hem genieten.

 

Marco is technisch en dat merken we aan de manier waarop hij te werk gaat. Hoewel hij geen ervaring heeft met een slijptol, gaat hem dit toch gemakkelijk af. Hij vindt het slijpen en hakken geweldig, de brede grijns is niet van zijn gezicht te slaan, haha. Op een gegeven moment moeten we hem zelfs af gaan remmen, omdat hij bijna te snel gaat. Volgens Ine is dit Marco ten voeten uit en is dat ook de reden dat er soms dingen mis gaan. Dus benadrukken we dat hij met de fijnafwerking begint en zich daarop in moet stellen en dat doet hij ook.

 

 

In deze fase is het prachtig om te zien dat hij op een andere manier naar het beeld kijkt. Nu moet hij gaan bepalen hoe hij de afwerking wil en hij besluit om de zijkanten van de torso niet te schuren en polijsten. Juist om te kunnen laten zien hoe het marmer er in zijn natuurlijke vorm uitziet. Dit contrast met de wel bewerkte delen wordt inderdaad prachtig. Na 2 dagen heerlijk in het zonnetje gewerkt te hebben, slaat het weer om en gaat het stortregenen. Dit is de eerste keer dat we moeten uitproberen hoe het beeldhouwen in de onderbouw gaat. Door de vele aanwezige TL-buizen en de grote openingen in de muren blijkt dit geen enkel probleem te zijn. Al is Aart naderhand nog wel even bezig met afstoffen, haha.

 

 

De afronding van de beeldhouwlessen.

 

Hoewel Ine en Marco voor 7 dagen geboekt hebben, is het beeld op de 6e dag klaar en  het is ontzettend mooi geworden. Hij, maar ook wij, krijgen heel veel positieve reacties op deze sculptuur. Wij hebben volop genoten van deze week. Genoten van zijn enthousiasme en zijn creativiteit. Het is duidelijk dat ook Marco volop gegrepen is door het beeldhouwvirus. Hij zegt vaker terug te willen komen om meer beeldhouwlessen te volgen en wat ons betreft zijn Ine en Marco altijd meer dan welkom. En Saskia? Die vindt het beeld geweldig en is beretrots op haar vader.

Beeldhouwen in marmer, is dat niet moeilijk?

We merken regelmatig dat mensen niet goed weten hoe ze dit werk in moeten schatten. Natuurlijk, het ziet er heel indrukwekkend uit. Een hoop lawaai van de machines, de stofwolken waaien om je oren, voeg daar het getik van de hamers en beitels aan toe en het plaatje is compleet. Maar nee hoor, beeldhouwen is niet moeilijk. We kunnen ons voorstellen dat mensen, die niet gewend zijn om met machines te werken, moeten wennen aan het gebruik van de slijptol. Maar wij hebben bewust gekozen voor een kleiner formaat met minder gewicht. Zelfs de meest stoere mannen zijn hier blij mee, omdat ook voor hun na een paar uur werken, het allemaal toch zwaar wordt. Bovendien werken we alleen met slijptollen met beschermkappen, zodat al je ledematen beschermd zijn. Het enige dat moeilijk is aan beeldhouwen is het kijken, kijken, kijken. Omdat het werken aan de ene kant, altijd gevolgen heeft voor de aansluitende kanten.

 

 

Maar wat als ik een fout maak?

 

Dat is bijna niet mogelijk. Het maken van een beeld doe je heel geleidelijk. In eerste instantie hak je alle overtollige steen weg. In dit stadium kun je nog geen fouten maken, omdat iedere ´fout´ nog heel makkelijk te herstellen is. Naarmate je verder werkt, werk je ook steeds verfijnder, waardoor eventuele ´foutjes´ minder effect hebben en ook weer bijgewerkt kunnen worden. Wat wel kan, is dat de steen anders reageert dan je hoopt. Marmer kán breuklijnen hebben, waardoor er onverwacht een stukje afbreekt. Ook dan is het meestal wel mogelijk om het ontwerp aan te passen om toch tot een mooi resultaat te komen. Alleen als het beeld in het eindstadium echt doorbreekt is er geen redding meer mogelijk. Natuurlijk letten wij bij het uitkiezen van de stenen heel goed op, maar 100% garantie kunnen we nooit geven. Wat natuurlijk niet betekent dat je ook dan geen hele leuke tijd hebt gehad, waarin je veel hebt geleerd.

 

Is beeldhouwen lichamelijk zwaar om te doen?

 

Dat valt heel erg mee. Tijdens een workshop werken we niet met heel grote keien, omdat je toch binnen een bepaald tijdbestek tot een eindresultaat wilt komen. Je werkt dus niet heel grof (zoals wij wel doen met onze tuinbeelden), slijpt niet heel diep en hakt geen grote stukken marmer weg. Bovendien werk je afwisselend door eerst te slijpen en daarna te hakken, waardoor er weinig kans is op overbelasting. Onze workshops duren maximaal 4 uur en dat is ook echt genoeg. Zeker als je nog niet zoveel ervaring hebt.

 

 

Wat mag ik verwachten van een workshop?

 

De eerste stap is het kiezen van een steen. Wij hebben diverse soorten marmer in verschillende kleuren en formaten. Dan maak je in plastiline (een soort kunststof klei) de vorm van de ruwe steen helemaal na. Daarna haal je met kleigereedschap net zolang plastiline weg, tot je de gewenste vorm hebt. Deze werkwijze heeft 2 grote voordelen. Je hebt een model dat je als voorbeeld gebruikt tijdens het werken aan je marmeren beeld. Maar tegelijkertijd oefen je in de plastiline al de stappen die je ook gaat zetten in het marmer.

 

Hierna begint het daadwerkelijke beeldhouwen. We leren je hoe je de slijptol op een veilige manier gebruikt en hoe het weghakken in zijn werk gaat. Aart en ik zijn tijdens de workshop altijd samen op de werkplaats aanwezig, zodat we je kunnen helpen bij de volgende stap of fase. Na het grofweg in vorm brengen gaan we aan het werk met de verschillende diamantschuurschijven, om het beeld in de definitieve vorm te brengen. Daarna volgt het handmatig schuren, polijsten en het beeld in de was zetten.

 

 

Kortom, beeldhouwen is zó leuk.

 

Beeldhouwen is heel erg ontspannend, omdat je in die uren alleen maar daar mee bezig bent. Vaak is het heel moeilijk om te stoppen, omdat je nieuwsgierig bent naar het effect van de volgende stap. Hoe langer je aan een beeld werkt, hoe mooier het wordt. Tijdens het polijsten wordt het beeld steeds gladder en ontstaat er steeds meer kleur en, als je dit wilt, ook steeds meer glans. En wat is er nu leuker dan heerlijk buiten te werken, onder de Spaanse zon?

Ons nieuwe beeldhouwprojekt.

Zes jaar lang heb ik minstens 6 dagen per week gebeeldhouwd. Aart heeft hierbij de  laatste 3 jaren volop meegedaan, terwijl hij daarvoor de ontwikkelingen dagelijks volgde. Beeldhouwen is voor mij de ultieme ontspanning. Hoofd leeg, kijken, kijken, kijken en in kleine stapjes doorwerken naar het eindresultaat. Niet kunnen stoppen, omdat je zo benieuwd bent naar het effect van de volgende handeling. Om uiteindelijk met lamme armen en van je kruin tot je voeten onder het marmerstof neer te ploffen. En na een kwartiertje weer te gaan kijken naar wat je die dag gedaan hebt. Heerlijk vind ik dat.

 

 

 

 

Beeld Spaanse danseres
Spaanse danseres, 60 x 40 x 40 cm

Beeldhouwworkshops.

Na verloop van tijd besluiten we eens ´ja´ te zeggen, als ons weer gevraagd wordt of we ook workshops geven. De eerste jaren wilden we dit niet. In de eerste plaats omdat we het veel te leuk vonden om zelf ongestoord te kunnen werken. Maar ook uit onzekerheid. Zijn wij wel goed genoeg om anderen les te geven? Wat als er mensen komen die we niet zo leuk vinden? Uiteindelijk besluiten we ons over alle twijfel heen te zetten en er gewoon voor te gaan. Gelukkig maar, want we ontdekken dat we het juist enorm leuk vinden.

 

 

 

 

 

 

Beeldhouwles geven is zo ontzettend leuk!

De twijfel over de eigen creativiteit, de angst voor de machines en gereedschappen. Het geen stap durven zetten, zonder dat je bevestiging krijgt over de volgende handeling. Allemaal dingen die zo herkenbaar zijn, maar die je gaandeweg weer vergeten bent. Maar ook het enthousiasme en de verwondering over eigen kunnen. Het is zo leuk om cursisten steeds vrijer en blijer aan het werk te zien. Maar het aller-, allerleukste is dat cursisten ontwerpen bedenken, waar je zelf nooit op gekomen zou zijn. In die zin werken de workshops voor ons ook heel inspirerend en blijven ze een uitdaging.

 

 

 

beeldhouwen Wat verandert er voor ons bij de huidige workshops?

Tot nu toe kwamen de cursisten één keer per week en maakte het niet uit hoeveel tijd het maken van een beeld in beslag nam. Nu verwachten we gasten die 1 of 2 weken komen beeldhouwen en in die tijd het beeld zullen willen afronden. Dit is nieuw voor ons. Want we maken zelf grote tuinbeelden, waar we gemiddeld 2 of 3 maanden mee bezig zijn. Daarom hebben we besloten om de komende tijd te gaan werken aan kleine beelden met ´eenvoudige vormen´, om de komende cursisten goed te kunnen adviseren.

 

 

 

beeldhouwenWij hebben er zin in!

Door diverse omstandigheden hebben we al vanaf januari 2017 niet meer de gelegenheid gehad om te beeldhouwen. Gelukkig zijn inmiddels alle omliggende factoren afgerond en gaan we de komende week weer beginnen. Mijn hoofd bruist van de ideeën, mijn vingers jeuken en inmiddels heb ik een aantal ontwerpen gemaakt in plastiline. Dit weekend gaan we naar de marmergroeves om marmer te halen. Kortom, wij zijn er helemaal klaar voor.

Beeld Spaanse Danseres

Een facelift voor de Spaanse Danseres.

 

 

Eigenlijk vinden wij dat je beelden maakt met de kennis en kunde van dat moment en dat je er in principe later dus ook niets aan moet veranderen. Het leuke is namelijk dat je op die manier ook je eigen groei kunt zien. Toch hebben we een uitzondering gemaakt voor het gezicht van de Spaanse Danseres.

 

Beeld Spaanse DanseresDit gezichtje is het moeilijkst dat we ooit gemaakt hebben, zeker in die tijd. Het was ons eerste (en ook enige) gezicht en we vonden het destijds doodeng om er aan te werken. Dus als het dan op een gezicht lijkt, dan blijf je er verder maar vanaf. Maar ja, eigenlijk vonden we dat ze een wat verbeten bekkie had en een norse blik. Dan kun je natuurlijk zeggen dat ze zo moeilijk kijkt omdat ze stinkend haar best doet om goed te dansen, maar je kunt haar ook wat blijer proberen te maken. Dus hebben we besloten om dat laatste te doen.

 

 

 

 

 

Nooit eerder heb ik zo vaak in de spiegel gekeken om te zien hoe een gezicht nu precies is opgebouwd. En wat een gepriegel met de allerkleinste diamantvijltjes en dan hebben we het nog niet over het schuur- en polijstwerk. Weken zijn we er mee bezig geweest, maar wij vinden haar enorm verbeterd en zo te zien is ze er zelf ook heel blij mee.

 

 

 

Beeld Spaanse Danseres

Workshops beeldhouwen in marmer.

De afgelopen jaren hebben we vaker de vraag gehad of we ook workshops beeldhouwen gaven. Maar nee, daar hadden we geen zin in. Deels uit onzekerheid, omdat we ons zelf nog beginners voelden, deels omdat we gewoon lekker ongestoord wilden werken en wat als zich iemand meldt die wij helemaal niet leuk vinden? Tot je beseft dat je jezelf na ruim 5 jaar iedere dag beeldhouwen toch moeilijk nog steeds beginner kunt blijven noemen. Dus toen vrienden de vraag nog een keer stelden, besloten we om het toch eens te proberen.

 

Workshops beeldhouwen geven is zó leuk!

 

En tot onze eigen grote verrassing vinden we het geweldig om workshops beeldhouwen te geven, want wat is het inspirerend. Je ziet beelden ontstaan waar je zelf nooit op zou komen. Maar er is ook veel herkenbaarheid en je ziet emoties die je van jezelf al bijna weer vergeten was. De angst voor de machines en de twijfel of je wel iets leuks kunt bedenken en uitwerken, in de eerste lessen. Het bijna geen stap durven zetten zonder bevestiging dat het de juiste is. De angst om onherstelbare fouten te maken. Daarna de ontspanning als je merkt dat die slijptol echt niet zo gevaarlijk is als hij eruit ziet. Het besef dat een foutje bijna altijd heel gemakkelijk hersteld kan worden. Dan verdwijnt de angst en onzekerheid en genieten wij van de ingespannen en trotse gezichten van iedereen die aan het werk is. Eigenlijk is dát het allerleukst.

 

 

 

Meld jij je ook aan voor een workshop beeldhouwen?

 

Dus ja, wij blijven met heel veel plezier workshops geven. En iemand die we niet leuk vinden? Die zijn we nog niet tegengekomen en, mocht dat wel gebeuren, dan lossen we dat ook wel weer op. We geven workshops aan 1 tot 5 personen en werken maximaal 4 uur per dag. De prijs is € 25,- p.p. per dag, inclusief alle materialen. Wil je ons volgen? Like dan onze FB-pagina https://www.facebook.com/ankeyaartgenieteninhetbinnenlandvanspanje/ en onze beelden kun je zien op de FB-pagina https://www.facebook.com/Anke-y-Aart-sculpturen-1094732390656868/

 

Iedere keer weer spannend; de beelden op de sokkels plaatsen.

Wij maken forse tuinbeelden, met dus een bijbehorend gewicht. De meeste variëren tussen de 200 en 250 kilo. Een aantal zijn lichter en die hebben we rond het zwembad geplaatst, omdat hier geen vrachtwagen met kraan bij kan komen. Voor de rest hebben we dus hulp nodig en die kregen we deze week van Fernando.

 

 

 

 

 

We hebben bij het bouwbedrijf naar een ervaren man gevraagd, iemand met geduld en inzicht en die kregen we. Wat een heerlijkheid om in deze nieuwe omgeving meteen de juiste persoon te kennen, die we in kunnen schakelen. Want Fernando weet als geen ander hoe hij de spanbanden moet gebruiken om alles zonder risico te laten verlopen. De beelden werden in alle rust opgepakt en neergezet en alles is schadevrij verlopen. Muchas gracias, Fernando. Muy bien trabajo y hasta la proxima.