Categoriearchief: Activiteiten

Caballos

2 mei 2018, Fiestas de Los Caballos del Vino in Caravaca de la Cruz.

CaballosDit feest is uniek in heel Spanje, omdat het alleen gerelateerd is aan de geschiedenis van Caravaca de la Cruz. Het is onderdeel van een feestweek dat ieder jaar plaatsvindt van 1 t/m 5 mei. Kanonschoten, groot vuurwerk, prachtig versierde paarden met een bijbehorende parade en een concours kun je op de verschillende dagen zien. En natuurlijk het prachtige Moren en Christenen feest. Maar de allergrootste publiekstrekker voor Caravace blijft Los Caballos del Vino. De race van de paarden naar het hoogste punt van de stad, naar het kasteel. Dit spektakel wordt ook ieder jaar op de nationale televisie uitgezonden.

 

 

 

CaballosDe geschiedenis van Los Caballos del Vino.

Tijdens de bezetting door de Moren heeft een deel van de bevolking zich verschanst in het kasteel. Als de Moren dit doorkrijgen, sluiten ze de watertoevoer af, waardoor de mensen dreigen te sterven door uitdroging. Dan komt er hulp vanuit de rest van de stad. Er worden paardendekens gedrenkt in wijn, deze dekens gooien ze over de paarden en de paarden worden naar boven gejaagd. De mensen in het kasteel wringen de dekens uit en blijven zo in leven.

 

 

 

CaballosDe sierkleden van de paarden.

Deze zijn een belangrijk onderdeel van de wedstrijd. Het gaat namelijk niet alleen om de snelste race, maar ook om het mooiste kleed. Ieder jaar worden er nieuwe gemaakt. Ze worden met de hand geborduurd met zijde-, goud- en zilverdraad. Er worden ook portretten in verwerkt van de personen van het broederschap. Zo’n kleed bestaat uit 14 delen en deze worden de rest van het jaar tentoongesteld in Casa Museo de Los Caballos del Vino in Caravaca.

 

 

Caballos

De paarden en hun volgers.

Er nemen minstens 60 paarden deel aan deze wedstrijd en tijdens de parade wordt ieder paard vergezeld door een klein groepje muzikanten en een hele groep volgers. Deze volgers zijn te herkennen aan een zwarte broek, witte blouse, rode halsdoek en een rode sjerp. De taak van de volgers is om de weg naar het kasteel vrij te maken tussen het duizendkoppige publiek, op het moment dat hun paard aan de race begint.

 

 

 

CaballosDe race van de paarden.

De races beginnen ’s middags om 14.00 uur en het traject loopt van beneden uit de stad naar het kasteel op de top. De paarden worden stuk voor stuk naar de startpositie gebracht. Ieder paard wordt vergezeld door 4 mannen en deze hele groep moet de eindstreep halen, anders worden ze gediskwalificeerd. Tijdens de race worden ze natuurlijk volop aangemoedigd door het publiek, dus het is een spektakel van jewelste. De snelste tijd op dit moment ligt net beneden de minuut. De prijsuitreiking is op de binnenplaats van het kasteel.

 

 

 

CaballosParkeren tijdens de fiestas.

Als er speciale busreizen worden georganiseerd, raden wij je aan om hier gebruik van te maken, want het parkeren is een probleem. Er worden parkeerplaatsen aangegeven, maar hou dan rekening met een forse wandeling, omdat in het centrum alle wegen zijn afgesloten.

 

 

 

CaballosEen bezoek aan Los Caballos del Vino is niet helemaal zonder risico.

Bedenk dat er minstens 60 paarden door de stad lopen, tussen duizenden bezoekers. Paarden die letterlijk staan te trappelen om aan de race te beginnen, maar ook kunnen schrikken en op hol slaan. Het grootste risicogebied is de plek waar de race zelf plaatsvindt, de route vanaf beneden naar het kasteel. Voor degenen die het op afstand toch goed willen zien, zijn er op 2 plaatsen in de stad grote TV-schermen geplaatst.

 

 

 

 

Wij gaan het dit jaar voor het eerst meemaken, maar volgens vrienden (en ook enorme paardenliefhebbers) is dit een geweldig spektakel dat je niet wilt missen. Wij kijken er enorm naar uit en nadat we er zijn geweest volgt er natuurlijk weer een blog met onze eigen ervaringen.

Moren

Feesten van de Moren en Christenen.

MorenDe mooiste fiestas die wij tot nu toe gezien hebben, zijn de feesten van de Moren en Christenen (fiestas de los Moros y Cristianos). Deze worden vrijwel het hele jaar door in het hele land gehouden. Ik vergeet nooit de eerste keer dat ik ze zag. Hoe ik onder de indruk was van de pracht en praal, de trots die zowel de deelnemers als het publiek uitstraalden en vooral de geweldige muziek. De dreunende slagen op de enorme trommels van de korpsen die de groepen begeleiden. Maar je ziet ook kamelen, paarden, enorme buffels, prachtige praalwagens en dansgroepen. Het is een groot kleurrijk spektakel waar je niet op uitgekeken raakt. Vanaf dit eerste bezoek ben ik verslaafd en wil ik eigenlijk geen optocht meer missen. En nog steeds raakt het me als ik het allemaal weer zie en vooral als ik die muziek weer hoor.

 

 

MorenDe geschiedenis van de Moren en Christenen.

Deze feesten worden gehouden ter herinnering aan de Spaanse bezetting door de Moren. Hoewel ze per plaats verschillen, duren ze over het algemeen 4 dagen en wordt iedere dag een ander thema belicht. De intocht van de Moren, de gevechten, de overwinning van de Christenen en als afsluiting een groot defilee van de Moren en Christenen samen. Spanjaarden zijn heel traditioneel en trots op hun land en zijn geschiedenis. Gelukkig zie je dit ook terug bij de jongere generaties.

 

 

 

MorenDeelnemende groepen.

Vrijwel iedere stad heeft een eigen groep mensen die aan deze fiestas deelnemen, met ook nog een muziekkorps om deze groep muzikaal te begeleiden. Per persoon betalen ze al snel € 1.000,- per jaar om mee te mogen doen en als je kijkt naar de prachtige kostuums, pruiken, schoenen en sieraden, dan begrijp je dit volledig. Jaren geleden waren de groepen nog opgesplitst in mannen en vrouwen, maar sinds de crisis is het aantal deelnemers afgenomen en zie je vaker gemengde groepen. Het hele jaar door reizen de groepen rond om deel te kunnen nemen in de steden waar het Moren en Christenen feest gehouden wordt.

 

 

 

MorenDe gevechten bij de Moren en Christenen.

Het grote defilee is eigenlijk de grootste publiekstrekker en ook wij hebben deze het vaakst bezocht. Maar in Almoradi hebben wij ons een keer in de dag vergist en belanden we per ongeluk op de avond van de gevechten. Op het plein was een heel groot kasteel gebouwd dat door de Moren bestormd werd door mannen met geweren, waar oorverdovende knallen uitkwamen. Toch was dit nog niets, bleek al snel. Want in het heetst van de strijd werden de ladingen buskruit verdubbeld en ontstond er een spektakel waarbij horen en zien je verging. We hebben met onze vingers in de oren gezeten en nog was het bijna niet te harden. De volgende keer nemen we echt oordopjes mee, maar het was in één woord GEWELDIG!!! Zo’n ‘fout’ willen we beslist nog wel eens vaker maken.

 

 

In de eerste week van mei 2018 worden de fiestas de los Moros y Cristianos gecombineerd met Los Caballos del Vinos, dus dat wordt voor ons dubbel feest. Morgen volgt een blog waarin ik dit laatste feest beschrijf.

 

Moren Moren Moren Moren Moren Moren

Caravaca

Caravaca de la Cruz, een plaats die we zó verkeerd hebben ingeschat.

CaravacaKwam het omdat het een vrij grote plaats is? Doordat het vooral bekend is als een religieuze stad of doordat daar relatief veel buitenlanders wonen? Geen idee, maar feit is dat een bezoek aan Caravaca niet met stip bovenaan ons verlanglijstje stond. Het gekke is dat vrienden van ons het precies zo hebben ervaren. Maar wat zijn wij met z’n allen in het ongelijk gesteld, want Caravace de la Cruz is ronduit geweldig!

 

 

 

 

 

CaravacaOnze eerste kennismaking met Caravaca.

Aanleiding van ons eerste bezoek aan Caravaca was de Mercado Miedeval (middeleeuwse markt) een paar weken geleden. Deze markten vinden wij sowieso altijd heel leuk, dus beslist ook die in Caravaca. Nadat we de auto geparkeerd hebben, lopen we in de richting van de drukte, die meteen de locatie van de markt in het oude centrum weergeeft. Al wandelend kijken we om ons heen en langzaam zakt onze mond open van verbazing. Want wat is deze stad mooi! Op dat moment beslissen we al dat we hier heel snel naar terug gaan om de stad zelf te bekijken, omdat de markt en de drukte van die dag teveel afleidt.

 

 

 

CaravacaGisteren zijn we terug gegaan om eens extra goed te kijken.

Gisteren zijn we terug geweest en hebben we er op ons gemak rond gewandeld. Caravaca ligt op een berg, met dus heel veel steile straten en trappen. Maar wat ons vooral opvalt is hoe ruim de stad is opgebouwd. Spaanse steden en dorpen hebben van oudsher vaak hele smalle straatjes, om zoveel mogelijk van de schaduw te kunnen profiteren in de hitte. Caravaca niet. Heel veel straten, ook in het oude centrum, zijn breed en er zijn diverse pleinen. Verder staan er prachtige statige panden en – uiteraard – heel veel kerken. Waar we niet aan toegekomen zijn is de bezichtiging van het kasteel, helemaal bovenop de top. Het kasteel dat een hele belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de stad en nog steeds een belangrijke rol speelt bij het grootste, jaarlijkse spektakel; Los Caballos del Vino. Een fiesta waarover ik jullie deze week meer zal vertellen. Alle reden om snel nog een keer terug te gaan.

 

Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca

Mercado Medieval Caravaca

Mercado Medieval (middeleeuwse markt) in Caravaca de la Cruz.

Mercado Medieval CaravacaVandaag zijn we naar Caravaca de la Cruz geweest. Voor mij was het mijn eerste bezoek aan deze plaats en voor Aart was het al lang geleden. Met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik erg bevooroordeeld ben geweest. Wat ik van Caravaca wist, was dat de plaats erg religieus is en dat er veel meer Engelsen wonen dan in Bullas en Cehegin. Voor mij was vooral dat laatste een reden om niet zo’n haast te maken met een bezoek. Wat ontzettend dom, want wat is Caravaca een prachtige stad! Het heeft een enorm groot oud centrum, met prachtige oude statige panden en – inderdaad – heel veel kerken. Omdat je dit op de foto’s van vandaag niet kunt zien, gaan we heel snel terug om een reportage volledig aan Caravaca te besteden. Ik kan niet wachten om deze plaats in zijn gewone, dagelijkse sfeer te kunnen bewonderen.

 

 

 

Mercado Medieval CaravacaDe mercado medieval in Caravaca.

De allerleukste middeleeuwse markten zijn toch die markten die in grote, oude steden worden gehouden. De steden met monumentale panden, poorten, kerken en de prachtige smalle straten. Daardoor waan je je als vanzelf meteen al terug in die tijd. Aan deze voorwaarden voldoet Orihuela in de provincie Alicante, maar Caravaca doet daar beslist niet voor onder. Het was vandaag heel erg druk, waarschijnlijk ook omdat het de meest warme dag was waarop de markt werd gehouden. Voor de rest was het helemaal zoals wij het van deze markten verwachten; veelzijdig, super gezellig en heel relaxed. Laat de foto’s voor zich spreken.

 

 

 

Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca Mercado Medieval Caravaca

Middeleeuwse markt

Middeleeuwse markten in Spanje.

Middeleeuwse marktEigenlijk moet iedereen dit eens meegemaakt hebben, een middeleeuwse markt in Spanje. Ze worden het hele jaar rond gehouden en het is meestal een heel spektakel. Zo worden de stadscentra helemaal teruggebracht in middeleeuwse stijl met stro en zand in de straten, zodat jij je helemaal terug in die tijd waant.

 

 

 

 

 

Middeleeuwse marktWat kom je er zoal tegen?

Oude ambachten als beeldhouwers en smeden, die je daadwerkelijk aan het werk ziet. Muzikanten die muziek maken uit die tijd en acrobaten, dansers en danseressen. Iets wat op mij heel veel indruk heeft gemaakt zijn menselijke torens. Ongelofelijk wat zo’n groep presteert, met uiteindelijk een heel klein kind dat als een aapje via al die mensen naar de top klimt. Jammer genoeg heb ik er nog geen foto van, maar als het goed is dan kan ik dat snel goedmaken. Ook zie je er prachtige roofvogels, paarden, pony’s en ezels en voor de kinderen hele ouderwetse speelattributen.

 

 

 

Middeleeuwse marktWat kun je er kopen?

Allerlei soorten snoepgoed, ter plekke gebrande gesuikerde pinda’s of amandelen, noten leren sieraden, kruiden, theesoorten, kazen, worsten, zeepjes, kaarsen, diverse stoffen en nog veel meer snuisterijen. Kortom, te veel om op te noemen.

 

 

 

 

Middeleeuwse marktEten en drinken.

Alleen hiervoor zou je al moeten gaan, want die enorme pannen met gigantische hoeveelheden is al geweldig om te zien en dan hebben we het nog niet eens over de smaak. Er is een enorme variatie in broden, worsten, kebab, pizza’s en paella’s. Er staan lange tafels met stoelen en iedereen schuift hier maar lukraak bij aan. Dit is vaak de plek waar de Spanjaarden hun familie en/of vrienden ontmoeten, dus het is er een geroezemoes van jewelste.

 

 

 

Middeleeuwse marktWaarom moet je dit eens gezien hebben?

Heel simpel, de sfeer. Het is heel moeilijk te beschrijven, maar middeleeuwse markten zijn nergens anders mee te vergelijken en onwijs gezellig. Ze duren vaak 3 of 4 dagen, dus je kunt voor jezelf de meest geschikte dag uit kiezen. Als het maar even kan, gaan wij er naartoe. Wil jij dit ook eens meemaken, laat het ons dan weten. Dan informeren we je tijdig, wanneer er één hier in de omgeving gepland staat. Op 8 december a.s. gaan wij voor het eerst naar de middeleeuwse markt in Caravaca de La Cruz. We hebben gehoord dat deze geweldig is, dus wij kijken er echt naar uit.

Kerk Coy

Coy, een heel bijzonder bergdorp.

CoyDe plaats Coy ligt heel hoog tegen de bergtop geplakt. Als we er binnenrijden weten we in eerste instantie even niet wat we ervan moeten denken. Het is anders dan alle andere dorpen die we tot nu toe gezien hebben, maar het laat zich moeilijk omschrijven waarom. Waarschijnlijk heeft het te maken met de situering van de straatjes die her en der kriskras lijken te lopen. Maar we vinden een parkeerplaats en gaan Coy verkennen.

 

 

 

 

 

Kerk CoyWe passeren al heel snel een hele mooie kerk, waar op dat moment opnames gemaakt worden. Als ons wordt gevraagd om een paar minuutjes te wachten om naar binnen te kunnen, besluiten we eerst op zoek te gaan naar een terrasje. Dat vinden we bij Bar Restaurante Los Gemelos, waar een hele groep motors voor de deur staat. Bepaald geen standaard modellen, maar Bultaco’s en Maico’s. Dit zijn hele oude Spaanse merken, waarbij vooral Aart natuurlijk zijn hart op kan halen. De eigenaars komen al snel naar buiten en er volgt meteen een heel leuk gesprek, een hoop motorgeronk en een bedwelmende bezinelucht, maar gezellig is het.

 

 

 

 

CoyGesprekken met bewoners van Coy.

De zoon van de eigenaar van de bar blijkt Amsterdam te hebben bezocht. Hij heeft er nog steeds spijt van dat hij niet in de Arena is geweest. Hij is namelijk groot voetballiefhebber. Een andere jongeman die al langsgelopen was, komt nog even terug om over Anne Frank te praten en over een aantal andere zaken die hij van Nederland weet. Als wij de eigenaar van de bar en zijn zoon vertellen over onze promotie van Bullas en omgeving en voorstellen om een blog aan hun restaurant te wijden, wordt er heel blij verrast gereageerd. We krijgen het restaurant gedeelte te zien, dat op dat moment nog gesloten is en er wordt bereidwillig geposeerd. Als ik onze lunch wil afrekenen, krijg ik te horen dat we het van het huis krijgen. Op dat moment ben ik te bedremmeld om te reageren. Als ik weer buiten kom, Aart mijn beduusde gezicht ziet en hoort waarom, loopt hij naar binnen en gooit het geld op de bar. Want inmiddels hebben we geleerd dat je onder het mom ‘para los niños’ (voor de kinderen) toch van je geld af kunt komen, zonder een Spanjaard te beledigen.

 

CoyAuto kwijt.

Dan wandelen we verder door het plaatsje, spreken nog wat mensen en maken foto’s. In de kerk is inmiddels een dienst gaande, dus dat bewaren we voor een volgende keer. En dan gebeurt het ongelofelijke; we zijn de auto kwijt. Hoe is het mogelijk in dit kleine plaatsje? Hoe we ook rondlopen, niet te vinden. We snappen er helemaal niks van. Onze voeten doen zeer en het is inmiddels behoorlijk warm geworden. Als we brullend van het lachen een oude Spanjaard aanspreken en uitleggen hoe de plek er ongeveer uitziet, weet hij meteen precies te vertellen waar hij is. Een paar meter verder, nog een straatje naar boven en dan rechts. En ja hoor, we kunnen weer verder.

 

 

 

 

Cehegin, met een prachtig oud centrum.

Hoewel ons huis veel dichter bij Bullas staat, valt het onder de gemeente Cehegin. Dat dit ook tot hylarische toestanden kan leiden vertel ik in een volgend blog. Nu beperk ik me tot onze eerste kennismaking met deze plaats.

 

 

Ons eerste bezoek aan Cehegin was een complete verrassing, want wat is dit oude centrum mooi! Cehegin ligt op een berg en heeft dus hele steile straatjes en dat geeft natuurlijk al een heel mooie sfeer. Wij moeten voor onze inschrijving in het gemeentehuis zijn en dat ligt helemaal op het hoogste punt van de stad in een straatje met allemaal oude paleizen. Ook het gemeentehuis zelf is gevestigd in zo’n pand en op het moment dat je binnenstapt waan je jezelf 100 jaar terug in de tijd. Alles is hier origineel gehouden en het is bijna jammer dat er een paar computers staan. Nu kan ik proberen om het zo goed mogelijk te beschrijven, maar foto’s zeggen meer dan 1000 woorden. Kortom, Cehegin is een bezoekje meer dan waard.

 

 

El Chaparal, een klein pareltje.

De rambla, net buiten El Chaparal.

Er zijn van die dagen die voelen als een cadeautje, deze dag is er zo één.

We zijn voor vrienden onderweg in het berggebied, rechts van de snelweg, tussen Bullas en Cehegin. We komen tot de conclusie dat het helemaal niet verkeerd is om eens iets voor een ander te doen, als dit betekent dat je op dit soort plekken terecht komt. Want wat is het hier mooi! Zo ruig, zo groen, prachtige bergen en valleien en een aantal schapenboerderijen. We stoppen vaak om van het uitzicht te genieten en ook om heel bewust te voelen hoe het is om hier te zijn. Weer zo’n rit vol verrassingen, waarbij je uitkijkt naar wat er na de volgende bocht weer te zien is. Volgens Aart moet er een dorpje in de buurt zijn en dat komt goed uit, omdat onze magen beginnen te knorren. We komen langs weer een prachtige plek, een rambla met een volgend prachtig uitzicht en ineens zien we het bord; El Chaparal.

 

 

 

El Chaparal

El Chaparal blijkt een piepklein dorpje te zijn, bovenop de berg en het doet meteen iets met ons. Terwijl Aart een plekje zoekt om de auto te parkeren, loop ik vast het dorp in. Een klein hondje komt naar me toe, half blij, half schuchter. Als ik me buk om haar aan te halen, gooit ze zich meteen op haar rug en rent daarna heel speels rondjes om me heen. Er loopt een jonge vrouw die me vragend aankijkt. Als ik haar vertel dat we voor het eerst in Chaparal zijn en het dorpje geweldig vinden, volgt een heel leuk gesprek. Ondertussen gaan er nog een paar deuren open van nieuwsgierige vrouwen die willen weten wat er aan de hand is. Op alle gezichten één en al vriendelijkheid. Ik draai me om en zie dat er ook vanuit het midden van dit dorp een prachtig uitzicht naar de vallei is. Wat een magische plek.

 

 

 

 

Uitzicht vanuit het dorp.

Het dorpje heeft 2 bars, wordt me verteld. Achteraf blijken dit ook 2 volwaardige restaurants te zijn. Hoe deze kunnen blijven bestaan op maar een paar honderd inwoners is ons een raadsel. Wij gaan op weg om er in ieder geval één te vinden. Voor de bar komen we in gesprek met een man die ons heel trots vertelt dat er aan het eind van de straat links nog een hele oude wasplaats is die we beslist moeten zien. Daar gaan we eerst nog even kijken en daarna lopen we het kroegje binnen. Daar zit een groepje mannen te kaarten en we worden heel vrolijk begroet. Ook de eigenaar en zijn vrouw zijn ontzettend vriendelijk en vertellen ons van alles over het dorp.

 

 

 

 

 

El Chaparal is een dorpje waar we zouden willen wonen als we oud zijn. Als we na de lunch naar huis rijden weten we het zeker; deze dag kan niet meer stuk.