Maandelijks archief: januari 2018

Simba

Sarabi en Simba, een dagje uit ons leven met deze verwende stinkerds.

Simba

Sarabi en Simba, in de ochtend.

Uitslapen, daar houden Sarabi en Simba van. Meestal sta ik (Anke) als eerste op en als het dan nog donker is, hoor ik alleen 2 staarten blij op het leer van de meubels kloppen. Godzijdank zijn het niet meteen 2 stuiterballen die direct alle aandacht opeisen. Nee joh, uitslapen en langzaam aan rekken, strekken, geeuwen en dan kijken we wel of er ook nog beweging komt. Sarabi ligt meestal op de bank en dan is het de bedoeling dat ik erbij kom zitten, want dit is haar moment. Ze kruipt tegen je aan en uiteindelijk ligt ze dan op haar rug, zodat ik haar borst kan kriebelen. Ondertussen slaapt Simba nog heerlijk door in zijn grote fauteuil.

 

 

SimbaNa de uitvoerige knuffelbeurt gaat Sarabi naar buiten en Simba komt pas in aktie als hij aan Sarabi hoort dat er iemand langs komt. Want dan moet hij haar natuurlijk wel gaan helpen. Is het niet zo ernstig, dan geeft hij haar vanaf de veranda instructies en rent Sarabi zich beneden helemaal wezenloos. Is het serieuzer, dan racet hij met zijn koddige, iets strammere lijf ook over het terrein om de dreiging weg te blaffen. Voor ons is het altijd prachtig om te zien, de 2 kontjes naast elkaar en de hoofden die synchroon dezelfde kant op bewegen. 

 

 

 

 

SimbaDan is het tijd voor het ontbijt en vervolgens krijgen ze beiden een kluif. Hoewel ze ongelofelijk lief alles samen delen en zelfs zonder problemen uit dezelfde bak eten, is dit toch een moment waar we altijd bij blijven. In het verleden verstopte Sim namelijk zijn eigen kluif en stal die van Sarabi, die dan met een heel zielig snoetje toekeek. Dat willen we natuurlijk niet en het gebeurt eigenlijk ook nooit meer, maar toch.

Wat hierna gebeurt hangt volledig van ons af. Want wat wij ook doen, zij doen mee. Sterker nog, ze bemoeien zich met alles en komen helpen, of je wilt of niet. Als ik bijvoorbeeld zeg dat we gaan wassen, dan lopen zij voor me uit naar de onderbouw, naar de plek waar de wasmachine staat. Gaan wij op het terrein aan het werk, dan doen ze ook mee. Merken ze dat ze echt niets kunnen doen, dan donderstralen ze lekker samen. Ondertussen natuurlijk wel heel goed in de gaten houdend wat er in de omgeving gebeurt.

 

 

 

SimbaSarabi en Simba, ‘s middags.

Na de lunch is het tijd voor onze siesta en dan blijven Sarabi en Simba buiten. Dit was niet altijd zo, maar werd noodzakelijk toen bleek dat Simba deze tijd gebruikte om op strooptocht door het huis te gaan. Oké, Simba deed het, maar Sarabi was absoluut zijn partner in crime. Je wilt niet weten wat we allemaal op hun kussens op het terras hebben gevonden. Na de siesta is het weer tijd voor gezamenlijke klussen, met als absoluut hoogtepunt het koken. Alles wordt nauwlettend in de gaten gehouden, het liefst met de neuzen op het aanrecht. Natuurlijk sturen we ze weg en dan luisteren ze ook ….. zeker wel 3 minuten.

 

 

 

SimbaSarabi en Simba, ‘s avonds.

Na het eten is het tijd voor de koffie. Lees: knuffeltijd. Eén van de 2 kruipt bij mij in de fauteuil en de ander bij Aart op de bank. In de huidige winterperiode blijft dit eigenlijk de hele avond zo. ’s Zomers zitten we de hele avond buiten en is er meer activiteit, maar op het moment niet hoor. Lekker samen bankhangen, TV kijken en heel veel knuffelen. Rond 23.00 uur volgt het laatste ritueel; een yoghurtje eten. Dit gebruik is ontstaan toen Simba als pup een calciumtekort bleek te hebben. Dit is nu natuurlijk niet meer het geval, maar zij vinden dat het nog steeds speelt hoor. Daarna lopen we met zijn viertjes nog een rondje over het terrein. Als afsluiter van de dag volgt de grootste knuffelbeurt en daar gaan ze helemaal voor liggen. Aart en ik knuffelen allebei een hond en wisselen elkaar af. Wij wensen ze uitvoerig welterusten, terwijl zij volop liggen te genieten.

 

 

SimbaJa, het zijn lompe, onbehouwen, 60 kilo wegende donderstralen. Ze kruipen het liefst op je schoot en vragen de hele dag door je aandacht. Ze doen nog steeds alles samen, maar verliezen ons ook geen moment uit het oog. Het zijn gruwelijk verwende stinkerds, maar waarom voelen wij ons dan vaak het meest verwend als wij naar bed gaan? Omdat ze allebei zo intens lief zijn! Niet alleen voor ons, maar voor iedereen die bij ons op bezoek komt.

 

 

 

 

 

 

computer

Een computer die niet doet wat jij wilt, zo frustrerend.

Aart en ik zitten al vanaf zondagavond doorlopend achter de computer, maar jullie merken daar niets van. Dat klopt, want dat komt omdat we ook helemaal niets voor elkaar krijgen. Wat begint met een blog dat ineens niet meer op Facebook gedeeld kan worden, gaat verder met een website die als ‘niet veilig’ wordt gemarkeerd. Dus doen wij dingen die denken die nodig zijn. Een extra grondige systeemscan, heel veel zoeken op Google naar oplossingen en vooral uiteindelijk enorm sjacharijnig worden. Want we komen er achter dat we hopeloos ver achter lopen als het om onze kennis van de huidige computers, programma’s en mobieltjes gaat. En dat moet maar eens afgelopen zijn.

 

computerHoe mijn kennismaking met de computer begon.

Met typeles op een typemachine waarvoor je eigenlijk kleine hamertjes nodig had om de toetsen in te drukken. Eigenlijk is het een wonder dat dit nooit gebroken vingers heeft opgeleverd. Toen naar een electrische typemachine, een terminal met een tekstverwerkingsprogramma, MS-Dos, WordPerfect tot Word onder Windows. Alles wist ik van de programma’s Excel en Word. Ik was de enige van alle vestigingen van het bedrijf waar ik werkte die macro’s kon maken en alles kon samenvoegen. Als ik de – destijds nog goed functionerende – helpdesk belde met een vraag, werd ik standaard direct met de Technische Dienst doorverbonden. Stomweg, omdat mijn vragen te complex waren voor de standaard helpdesk medewerker. Bij storingen of problemen was er altijd een programmeur in het bedrijf om je te helpen.

 

 

 

computerOp het hoogtepunt.

Had ik een eigen bedrijf dat als spin in het web functioneerde voor meerdere externe bedrijven. We hadden de nieuwste, meest geavanceerde telefooncentrale die er was. Ook liepen we voorop als het ging om de computercommunicatie met onze klanten. Destijds was ik volledig op de hoogte van alle nieuwe ontwikkelingen en maakten we daar ook volop gebruik van. En als er al een technisch probleem was, dan werd dit snel en pijnloos verholpen door de vaste specialisten.

 

 

 

 

computerDan wordt het allemaal al wat lastiger.

Ik word ziek en ben een paar jaar uit de running. Daarna begin ik weer als ZZP-er met online werkzaamheden vanuit huis en dan sta je er bij storingen toch alleen voor. Een concullega/vriendin is getrouwd met Hans, die alles van computers weet. Wat ben ik jaloers, want ik wil ook een Hans. Gelukkig mag ik die van haar af en toe lenen, alleen als het gaat om technische problemen, wel te verstaan. Hans verdwijnt uiteindelijk weer uit beeld, omdat hij voor de rest in het gebruik toch een beetje tegenvalt, haha. Maar dan word ik weer ziek en moet ik stoppen met dit werk.

 

 

 

 

computerEn nu?

De afgelopen 10 jaar is de computer me steeds meer gaan tegenstaan en ook de mobiele telefoon had mijn interesse niet meer. Maar de afgelopen maanden is dit veranderd. We hebben een website in WordPress die we zelf bijhouden, zijn actief op Facebook en volgen allerlei online workshops om weer helemaal bij te scholen. Sterker nog, we hebben er weer heel veel plezier in. Maar nu worden we toch geconfronteerd met het feit dat we kennis tekort komen. We hebben weer een Hans. Een Hans die ons geholpen heeft met het maken van onze website en die onze problemen tot nu toe perfect oplost. Maar ook een Hans die eerlijk genoeg is om te zeggen dat hier zijn interesse niet echt ligt en dat hij niet gespecialiseerd is in WordPress. Daarom zoeken wij iemand die ons op afstand kan helpen. Het liefst iemand die in kan bellen op onze computer en ons stap voor stap verder wil helpen.

Mula

Mula, je raakt er niet uitgekeken.

Paleizen, kastelen, musea, prachtige panden en heel veel groen. Dit is onze conclusie na een dagje heerlijk ronddwalen in Mula, Murcia. We zijn er vandaag voor het eerst geweest en het leuke is dat alle bekende bezienswaardigheden op loopafstand van elkaar liggen. Natuurlijk heb je dan nog lang niet alles gezien, maar wel een goede eerste indruk gekregen. Je zult er in ieder geval van overtuigd zijn dat je zeker nog een keer  terug gaat.

Castillo de Mula.

 

Mula Mula Mula

 

 

 

 

 

 

 

Hier zijn wij vandaag met onze bezichtiging begonnen. Dit kasteel is ongetwijfeld de bekendste bezienswaardigheid van Mula. Het torent hoog boven de stad uit, vanaf de bergtop. Het is jammer dat je het kasteel zelf niet meer mag betreden, waarschijnlijk om veiligheidsredenen. Toch is het beslist de moeite waard om er naartoe te rijden. Het uitzicht is er namelijk adembenemend, zowel naar de omliggende natuur als naar het stadje dat dus in de diepte ligt.

Museo El Cigarralejo.

 

Mula Mula Mula

 

 

 

 

 

 

 

Als we in Mula zelf komen zien we al snel dit museum, dat sowieso al op ons verlanglijstje staat. Er zijn namelijk rondom Mula heel veel opgravingen gedaan, waarvan de vondsten hier te zien zijn. Wat ik zelf het mooist vind zijn de grote hoeveelheid vazen en potten. Allemaal in de kleur van de marmersoort die hier het meest voorkomt. De toegang tot het museum is gratis.

Iglesia de San Miquel Arcángel.

 

Mula Mula Mula

 

 

 

 

 

 

 

Als we doorlopen komen we op een heel gezellig plein, met op de achtergrond deze prachtige kerk. Voor de kerk staan beelden van 2 trommelaars. Er wordt ons verteld dat in de Semana Santa week nog altijd een nacht aan dit trommelen wordt besteedt. Tot mijn spijt kan ik niet vertellen waar deze traditie vandaan komt, maar we zullen beslist gaan kijken.

Iglesia de Santo Domingo.

 

Mula Mula Mula

 

 

 

 

 

 

 

Dan komen we bij weer een prachtige kerk, die op het moment dat we naderen net wordt afgesloten door de pastoor. Maar als we vragen of we heel eventjes binnen mogen kijken, worden de prachtige deuren weer wijd open gezwierd. De mannen laten ons niet alleen binnen, maar lopen mee om uitvoerig uitleg te geven. Als ik me terughoudend opstel bij het fotograferen, word ik juist aangespoord om alles van dichtbij te bekijken. Zo krijgen we te horen welke beelden gebruikt worden bij de Semana Santa en welke dingen nog meer gebruikelijk zijn in deze week. De trots en blijdschap om onze interesse straalt van deze mannen af. Ze attenderen ons ook nog op het klooster dat een klein stukje verder de berg op ligt. Natuurlijk gaan we daar ook kijken en we nemen met een heel fijn en voldaan gevoel afscheid van onze gastheren.

Manestario de la Encarnación.

 

Mula Mula Mula

 

 

 

 

 

 

 

Ook dit klooster ligt prachtig en is nog volop in bedrijf. Tijdens ons bezoek is er een dienst gaande in een ruimte naast de grote officiële zaal. Ook hier vind je prachtige religieuze beelden. Een deel van het klooster is op dat moment gesloten en dat is heel jammer, omdat hier snoepgoed verkocht wordt dat door de nonnen wordt gemaakt.

 

Inmiddels knorren onze magen en het wordt tijd voor een bezoekje aan één van de vele restaurants die Mula rijk is. We maken een willekeurige keuze, maar wat we te eten krijgen is heerlijk. Dan is het tijd om weer naar huis te gaan, maar we kijken terug op een heerlijke ontspannen dag, waarin we prachtige dingen gezien hebben.

 

Mula Mula Mula

kamer 1

Een kijkje achter de schermen in ons huis.

Ons huis heeft 6 slaapkamers, 2 op de begane grond en 4 hele grote boven. Wij gebruiken alleen de slaapkamers en badkamer beneden, waardoor de hele bovenetage beschikbaar is voor gasten. Hier hebben we 2 slaapkamers gereserveerd, ervan uitgaande dat er ook 2 gasten kunnen komen die niet samen in een tweepersoons bed willen slapen. De 3e gebruiken we voor eigen opslag en sinds kort hebben we besloten om de 4e te veranderen in een woonkamer. Op dit moment zijn we vooral bezig om alles nog wat persoonlijker en gezelliger te maken. Nu blijken ineens de meubels die bij het huis horen, en die tot nu toe in de onderbouw stonden, weer van pas te komen. Wij hebben namelijk onze eigen meubels meegenomen bij de verhuizing, omdat we niet willen dat Sarabi en Simba spullen van anderen beschadigen. De honden komen niet boven, dus het is  wel verantwoord om deze meubels hier te gebruiken.

 

De geplaatste foto’s zijn nog van de eerste bezichtiging. De definitieve plaatsen we pas als alles helemaal klaar is.

De woonkamer.

kamer
De toekomstige woonkamer.
kamer
De toekomstige woonkamer.

 

 

 

 

 

 

 

Dit moet een ruimte worden waar de mensen zich lekker even terug kunnen trekken, als ze ons geklets zat zijn. Hier staan een 2- en 2½ zits bank, een kleine hoge tafel en 2 stoelen, een TV en een stereo-installatie en een boekenkast met allerlei boeken. Verder ook nog een koffiezetapparaat met toebehoren. Nu hoort er bij de meubels van de eigenaar ook nog een houten salontafel, maar het bovenblad is niet mooi meer. Daarom hebben we besloten om eindelijk een langlopend plan uit te gaan voeren; mozaieken. Vandaag hebben we de tegels besteld, die we aanstaande woensdag op kunnen halen. We hebben dit nog nooit gedaan, dus we zijn zelf heel benieuwd naar het resultaat. Verder gaan we deze ruimte nog gezelliger maken met sierkussens, schemerlampen en planten met mooie potten.

 

De slaapkamers.

kamer 1
Slaapkamer 1.
kamer 1
Slaapkamer 1.

 

 

 

 

 

 

 

kamer 2
Slaapkamer 2.
kamer 2
Slaapkamer 2.

 

 

 

 

 

 

 

Beide slaapkamers grenzen meteen aan het eigen terras op de bovenverdieping. Van hieruit heb je een geweldig uitzicht op de omliggende bergen en de vallei. De kamers hebben grote kledingkasten en we gaan ze nog gezelliger maken met sierkussens, schemerlampen, planten in mooie potten en extra accessoires. Het terras willen we ook nog opleuken met perkplanten.

 

badkamer
Badkamer boven.
badkamer
Badkamer boven.

 

 

 

 

 

 

 

 

Terras boven
Terras bovenverdieping.
Terras boven
Terras bovenverdieping.
Terras boven
Uitzicht terras boven.

 

 

 

 

 

 

 

En verder …..

Moeten we nog een traphekje regelen, om te voorkomen dat de honden naar boven klimmen. We hebben namelijk gehoord dat 99% van de honden niet op open trappen klimt, maar dan kennen ze Simba dus niet, haha. Het wordt eindelijk tijd om de 2 keukenstoelen weg te halen, die tot nu toe de trap blokkeren. Wij zijn dus nog heel eventjes bezig met interne aangelegenheden.

winter

Winter in Bullas, Murcia.

winterOok in Spanje wintert het wel degelijk, van het noorden tot het zuiden. Er zijn makelaars die hun klanten vertellen dat verwarming in huis niet nodig is. Nou, vergeet het maar. Er zijn mensen die me verteld hebben dat ze zo’n man geloofden en vervolgens op koude winterdagen de hele dag in bed bleven, omdat het anders niet te harden was. Vergeet ook niet dat de huizen hier niet tot nauwelijks geïsoleerd zijn, dus zonder verwarming is het dan binnen bijna net zo koud als buiten.

 

 

 

 

 

winterWinter in Spanje.

Gelukkig telt dit meestal alleen voor de nachten. Want over het algemeen is het zo dat je overdag rond 10.00 uur naar buiten gaat om lekker bij te warmen in het zonnetje. Dit is namelijk wel een wezenlijk verschil met Nederland. Hier geeft de zon het hele jaar door echte warmte af. Zo heb ik ook in januari in de bikini liggen zonnen op het terras en weet Aart nog dat hij tijdens de Kerstdagen nog gezwommen heeft. Terwijl er een paar dagen daarna een dik pak sneeuw in de bergen van Hondon lag en het vreselijk koud was. Wat dat betreft is dus alles mogelijk. Maar vrij standaard is dat je overdag tussen 10.00 en 16.00 uur het liefst buiten bent en dat daarna de verwarming in huis aan gaat. Maar ook hier zijn uitzonderingen, dagen dat het regent of dagen dat de zon zich niet laat zien. Dan ben je maar wat blij met iedere vorm van verwarming die je de hele dag door kunt gebruiken. Het zijn er niet veel, maar toch …..

 

 

winterDeze winter in Bullas.

Bullas ligt een behoorlijk stuk van de kust en bovendien ook een stuk hoger door de bergen dan Catral, waar we eerst gewoond hebben. Daarom houden we ook rekening met fors koudere winters. Zo weten we dat hier vorig jaar in januari 4 dagen lang een dik pak sneeuw gelegen heeft. Als je Bullas Googled op Google Afbeeldingen of op Youtube, dan vind je hier volop foto’s en video’s van. Want de inwoners zijn er maar wat trots op, ondanks hun afkeer van de kou.

 

 

 

 

winterIs de lente nu in zicht?

Deze winter valt het tot nu toe toch best mee. We hebben een volle week met nachtvorst gehad, die echt niet leuk was. Dit gold trouwens voor het overgrote deel van heel Spanje. We hebben heel veel dagen heerlijk in de zon zitten genieten en alleen ’s avonds de openhaard hoeven gebruiken en al met al heeft het maar een paar dagen geregend. Volgens velen heeft het veel te weinig geregend, maar ja, wij houden er absoluut niet van. Gisteren is het aan het eind van de middag gaan regenen en dit is de hele nacht doorgegaan. Maar toen ik vanochtend de raamluiken opendeed zag ik tot mijn stomme verbazing sneeuw. Sneeuw op de toppen van de omliggende bergen. Niet veel, maar toch. En dat terwijl volgens de weersverwachting de komende week de temperatuur op gaat lopen tot 20 graden. 20 graden in de schaduw, wel te verstaan. Dus tel daar in het zonnetje nog maar flink wat graden bij op. Zou de winter hiermee voorbij zijn? Wij hopen het, want – eerlijk is eerlijk – wij houden toch vooral van het warme of hete Spanje.

Semana Santa

Semana Santa (de Paasweek), het belangrijkste religieuze feest van Spanje.

Semana SantaWaar Pasen in Nederland 2 dagen wordt gevierd, is het in Spanje een feest dat een volle week duurt. De Semana Santa (De Heilige Week of De Goede Week) is het belangrijkste feest van het jaar. Een week waar dagelijks één of meer processies te zien zijn, met elk hun eigen betekenis. Het begint met processies over boetedoening en eindigt met een feestelijke processie. Wat vooral opvalt is de enorme betrokkenheid van het publiek, de passie en emoties die erbij naar boven komen. In 2018 is de Semana Santa week van 25 maart tot en met 1 april.

 

 

 

Semana SantaHoe wordt de Semana Santa in Spanje gevierd?

Per stad zijn er vaak meerdere broederschappen, die elk hun eigen processies organiseren. Ze hebben een eigen afbeelding van een lijdende Jezus en een verdrietige Maria, de ‘Virgin’. Deze enorme beelden zijn gemaakt van hout en worden op grote vergulde platforms (pasos) rondgedragen. Voorop lopen mensen met een kaars of een kruis, die de boetelingen symboliseren. Vaak dragen deze boetelingen ook een puntmasker. Deze doen ons denken aan de maskers van de Klu Klux Klan, waardoor wij er een negatieve asociatie mee hebben, maar het is juist andersom. De Klu Klux Klan heeft deze gewoonte destijds overgenomen van dit Katholieke feest. Een overeenkomst bij beide partijen is dat hiermee de anonimiteit is gewaarborgd. Vaak, maar dus niet altijd, wordt de processie begeleidt door een muziekkorps dat indringende muziek speelt. Maar er zijn ook hele stille processies die juist door deze stilte nog veel indrukwekkender zijn. Wij gaan dit jaar zeker ook naar Caravaca tijdens de Semana Santa, omdat deze stad door de Katholieken als heilige stad wordt beschouwd en wij denken dat hier de mooiste processies te zien zijn. 

 

Semana SantaDe Semana Santa staat ook voor de afsluiting van het winterseizoen.

Dit is ook de week dat veel Spanjaarden naar hun buitenhuis (aan zee) gaan. De week dat veel hotels, die in de winterperiode gesloten zijn, hun deuren weer openen. De markten ineens weer vol hangen met zomerkleding, omdat iedereen er nu letterlijk op zijn paasbest uit wil zien. De ijssalons weer volop vers ijs verkopen. In de kustgebieden is het dus de aftrap van het toeristenseizoen. Kortom, de Semana Santa staat ook symbool voor het begin van de lente. Of je nu wel of niet gelovig bent, de Semana Santa meemaken is een ervaring die je nooit meer vergeet.

 

 

 

Semana Santa Semana Santa Semana Santa Semana Santa Semana Santa

 

 

 

Valentijnsweek

De Valentijnsweek wordt bij ons één grote verrassingsweek.

Valentijnsweek14 februari 2018, San Valentin. Ook in Spanje wordt dat gevierd en volgens mij verschilt dit weinig van de viering in Nederland. De winkels en restaurants springen erop in met extra romantische produkten en aangepaste menu’s. Dus waarom zou je de Valentijnsweek dan in Spanje doorbrengen? Nou, dat ga ik je vertellen. Hoewel wij pas sinds eind juni vorig jaar hier wonen en dus het voorjaar – en Valentijnsdag – hier nog niet meegemaakt hebben, weten we nog niet alles. Maar een paar dingen weten we wel zeker.

 

 

 

 

ValentijnsweekHoe is deze omgeving in de Valentijnsweek?

Februari is in Spanje het begin van de lente. Het jonge groen komt weer aan de bomen en de temperaturen stijgen. De nachten zijn dan nog frisjes, maar overdag kun je al volop liggen zonnen. Dit is ook de tijd dat de amandelbomen bloeien en alleen dat is de reis al meer dan waard. Want het is dé periode dat de in Spanje wonende Nederlanders er lange ritten voor over hebben om het te kunnen zien. Ook wij, toen we nog in Catral woonden en er zeker 3 kwartier voor moesten rijden. Hier in Bullas staan de amandelbomen gewoon in onze eigen ‘voortuin’ en kunnen we ze vanaf ons eigen terras bekijken. Hoe tof is dat! Het is iets waar wij ons in ieder geval heel erg op verheugen.

 

 

 

ValentijnsweekHoe romantisch zijn de bergen?

Voor echte rust- en natuurliefhebbers heel erg romantisch. Mij bekruipt altijd een gevoel van nederigheid als we in de bergen zijn. De imposante rotsblokken die tussen de bomen en in de ramblas liggen. Het één zijn met de natuur, de complete stilte met uitzondering van het geluid van de wind en het gefluit van de vogels. Stap uit de auto en ervaar hoe het voelt om op deze plekken te zijn. Het is moeilijk uit te leggen, maar ik schiet regelmatig vol en het gevoel is gewoon magisch. Zo mooi, zo rustgevend. En dan heb ik het nog niet eens over de Salto del Usero. Dit is de oorsprong van de rivier de Mula. Enorme rotswanden, een grote variatie aan bloemen en als klap op de vuurpijl een heuse waterval. Een kleine, prachtige oase van rust.

 

 

 

ValentijnsweekHoe romantisch zijn wij?

Dat is moeilijk te zeggen, want ik heb nog nooit een bos bloemen of een doos bonbons van Aart gehad. Ook nooit gemist trouwens. Toch laat hij me dagelijks voelen hoe veel hij van me houdt. En toen we begonnen na te denken over de mogelijkheid om gasten te ontvangen in de Valentijnsweek, kwam ook hij met hele leuke en creatieve ideeen. Genoeg om eventuele gasten een super romantische week te kunnen garanderen. Welke dat zijn vertellen we lekker niet, want de Valantijnsweek wordt bij ons één grote verrassingsweek.

 

 

 

 

Valentijnsweek

Caballos

2 mei 2018, Fiestas de Los Caballos del Vino in Caravaca de la Cruz.

CaballosDit feest is uniek in heel Spanje, omdat het alleen gerelateerd is aan de geschiedenis van Caravaca de la Cruz. Het is onderdeel van een feestweek dat ieder jaar plaatsvindt van 1 t/m 5 mei. Kanonschoten, groot vuurwerk, prachtig versierde paarden met een bijbehorende parade en een concours kun je op de verschillende dagen zien. En natuurlijk het prachtige Moren en Christenen feest. Maar de allergrootste publiekstrekker voor Caravace blijft Los Caballos del Vino. De race van de paarden naar het hoogste punt van de stad, naar het kasteel. Dit spektakel wordt ook ieder jaar op de nationale televisie uitgezonden.

 

 

 

CaballosDe geschiedenis van Los Caballos del Vino.

Tijdens de bezetting door de Moren heeft een deel van de bevolking zich verschanst in het kasteel. Als de Moren dit doorkrijgen, sluiten ze de watertoevoer af, waardoor de mensen dreigen te sterven door uitdroging. Dan komt er hulp vanuit de rest van de stad. Er worden paardendekens gedrenkt in wijn, deze dekens gooien ze over de paarden en de paarden worden naar boven gejaagd. De mensen in het kasteel wringen de dekens uit en blijven zo in leven.

 

 

 

CaballosDe sierkleden van de paarden.

Deze zijn een belangrijk onderdeel van de wedstrijd. Het gaat namelijk niet alleen om de snelste race, maar ook om het mooiste kleed. Ieder jaar worden er nieuwe gemaakt. Ze worden met de hand geborduurd met zijde-, goud- en zilverdraad. Er worden ook portretten in verwerkt van de personen van het broederschap. Zo’n kleed bestaat uit 14 delen en deze worden de rest van het jaar tentoongesteld in Casa Museo de Los Caballos del Vino in Caravaca.

 

 

Caballos

De paarden en hun volgers.

Er nemen minstens 60 paarden deel aan deze wedstrijd en tijdens de parade wordt ieder paard vergezeld door een klein groepje muzikanten en een hele groep volgers. Deze volgers zijn te herkennen aan een zwarte broek, witte blouse, rode halsdoek en een rode sjerp. De taak van de volgers is om de weg naar het kasteel vrij te maken tussen het duizendkoppige publiek, op het moment dat hun paard aan de race begint.

 

 

 

CaballosDe race van de paarden.

De races beginnen ’s middags om 14.00 uur en het traject loopt van beneden uit de stad naar het kasteel op de top. De paarden worden stuk voor stuk naar de startpositie gebracht. Ieder paard wordt vergezeld door 4 mannen en deze hele groep moet de eindstreep halen, anders worden ze gediskwalificeerd. Tijdens de race worden ze natuurlijk volop aangemoedigd door het publiek, dus het is een spektakel van jewelste. De snelste tijd op dit moment ligt net beneden de minuut. De prijsuitreiking is op de binnenplaats van het kasteel.

 

 

 

CaballosParkeren tijdens de fiestas.

Als er speciale busreizen worden georganiseerd, raden wij je aan om hier gebruik van te maken, want het parkeren is een probleem. Er worden parkeerplaatsen aangegeven, maar hou dan rekening met een forse wandeling, omdat in het centrum alle wegen zijn afgesloten.

 

 

 

CaballosEen bezoek aan Los Caballos del Vino is niet helemaal zonder risico.

Bedenk dat er minstens 60 paarden door de stad lopen, tussen duizenden bezoekers. Paarden die letterlijk staan te trappelen om aan de race te beginnen, maar ook kunnen schrikken en op hol slaan. Het grootste risicogebied is de plek waar de race zelf plaatsvindt, de route vanaf beneden naar het kasteel. Voor degenen die het op afstand toch goed willen zien, zijn er op 2 plaatsen in de stad grote TV-schermen geplaatst.

 

 

 

 

Wij gaan het dit jaar voor het eerst meemaken, maar volgens vrienden (en ook enorme paardenliefhebbers) is dit een geweldig spektakel dat je niet wilt missen. Wij kijken er enorm naar uit en nadat we er zijn geweest volgt er natuurlijk weer een blog met onze eigen ervaringen.

Moren

Feesten van de Moren en Christenen.

MorenDe mooiste fiestas die wij tot nu toe gezien hebben, zijn de feesten van de Moren en Christenen (fiestas de los Moros y Cristianos). Deze worden vrijwel het hele jaar door in het hele land gehouden. Ik vergeet nooit de eerste keer dat ik ze zag. Hoe ik onder de indruk was van de pracht en praal, de trots die zowel de deelnemers als het publiek uitstraalden en vooral de geweldige muziek. De dreunende slagen op de enorme trommels van de korpsen die de groepen begeleiden. Maar je ziet ook kamelen, paarden, enorme buffels, prachtige praalwagens en dansgroepen. Het is een groot kleurrijk spektakel waar je niet op uitgekeken raakt. Vanaf dit eerste bezoek ben ik verslaafd en wil ik eigenlijk geen optocht meer missen. En nog steeds raakt het me als ik het allemaal weer zie en vooral als ik die muziek weer hoor.

 

 

MorenDe geschiedenis van de Moren en Christenen.

Deze feesten worden gehouden ter herinnering aan de Spaanse bezetting door de Moren. Hoewel ze per plaats verschillen, duren ze over het algemeen 4 dagen en wordt iedere dag een ander thema belicht. De intocht van de Moren, de gevechten, de overwinning van de Christenen en als afsluiting een groot defilee van de Moren en Christenen samen. Spanjaarden zijn heel traditioneel en trots op hun land en zijn geschiedenis. Gelukkig zie je dit ook terug bij de jongere generaties.

 

 

 

MorenDeelnemende groepen.

Vrijwel iedere stad heeft een eigen groep mensen die aan deze fiestas deelnemen, met ook nog een muziekkorps om deze groep muzikaal te begeleiden. Per persoon betalen ze al snel € 1.000,- per jaar om mee te mogen doen en als je kijkt naar de prachtige kostuums, pruiken, schoenen en sieraden, dan begrijp je dit volledig. Jaren geleden waren de groepen nog opgesplitst in mannen en vrouwen, maar sinds de crisis is het aantal deelnemers afgenomen en zie je vaker gemengde groepen. Het hele jaar door reizen de groepen rond om deel te kunnen nemen in de steden waar het Moren en Christenen feest gehouden wordt.

 

 

 

MorenDe gevechten bij de Moren en Christenen.

Het grote defilee is eigenlijk de grootste publiekstrekker en ook wij hebben deze het vaakst bezocht. Maar in Almoradi hebben wij ons een keer in de dag vergist en belanden we per ongeluk op de avond van de gevechten. Op het plein was een heel groot kasteel gebouwd dat door de Moren bestormd werd door mannen met geweren, waar oorverdovende knallen uitkwamen. Toch was dit nog niets, bleek al snel. Want in het heetst van de strijd werden de ladingen buskruit verdubbeld en ontstond er een spektakel waarbij horen en zien je verging. We hebben met onze vingers in de oren gezeten en nog was het bijna niet te harden. De volgende keer nemen we echt oordopjes mee, maar het was in één woord GEWELDIG!!! Zo’n ‘fout’ willen we beslist nog wel eens vaker maken.

 

 

In de eerste week van mei 2018 worden de fiestas de los Moros y Cristianos gecombineerd met Los Caballos del Vinos, dus dat wordt voor ons dubbel feest. Morgen volgt een blog waarin ik dit laatste feest beschrijf.

 

Moren Moren Moren Moren Moren Moren

Caravaca

Caravaca de la Cruz, een plaats die we zó verkeerd hebben ingeschat.

CaravacaKwam het omdat het een vrij grote plaats is? Doordat het vooral bekend is als een religieuze stad of doordat daar relatief veel buitenlanders wonen? Geen idee, maar feit is dat een bezoek aan Caravaca niet met stip bovenaan ons verlanglijstje stond. Het gekke is dat vrienden van ons het precies zo hebben ervaren. Maar wat zijn wij met z’n allen in het ongelijk gesteld, want Caravace de la Cruz is ronduit geweldig!

 

 

 

 

 

CaravacaOnze eerste kennismaking met Caravaca.

Aanleiding van ons eerste bezoek aan Caravaca was de Mercado Miedeval (middeleeuwse markt) een paar weken geleden. Deze markten vinden wij sowieso altijd heel leuk, dus beslist ook die in Caravaca. Nadat we de auto geparkeerd hebben, lopen we in de richting van de drukte, die meteen de locatie van de markt in het oude centrum weergeeft. Al wandelend kijken we om ons heen en langzaam zakt onze mond open van verbazing. Want wat is deze stad mooi! Op dat moment beslissen we al dat we hier heel snel naar terug gaan om de stad zelf te bekijken, omdat de markt en de drukte van die dag teveel afleidt.

 

 

 

CaravacaGisteren zijn we terug gegaan om eens extra goed te kijken.

Gisteren zijn we terug geweest en hebben we er op ons gemak rond gewandeld. Caravaca ligt op een berg, met dus heel veel steile straten en trappen. Maar wat ons vooral opvalt is hoe ruim de stad is opgebouwd. Spaanse steden en dorpen hebben van oudsher vaak hele smalle straatjes, om zoveel mogelijk van de schaduw te kunnen profiteren in de hitte. Caravaca niet. Heel veel straten, ook in het oude centrum, zijn breed en er zijn diverse pleinen. Verder staan er prachtige statige panden en – uiteraard – heel veel kerken. Waar we niet aan toegekomen zijn is de bezichtiging van het kasteel, helemaal bovenop de top. Het kasteel dat een hele belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de stad en nog steeds een belangrijke rol speelt bij het grootste, jaarlijkse spektakel; Los Caballos del Vino. Een fiesta waarover ik jullie deze week meer zal vertellen. Alle reden om snel nog een keer terug te gaan.

 

Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca Caravaca